حضور یا عدم حضور؛ چالش پرسپولیس با درویش!
عموماً هر فردی که به دو تیم معتبر استقلال و پرسپولیس میپیوندد، ادعا میکند که از سنین کودکی عاشق این تیم بوده است، اما در واقعیت، به وضوح مشخص میشود چه کسانی واقعاً به تیم خود علاقهمندند و چه کسانی صرفاً برای توجیه رفتارشان به این عبارات متوسل میشوند. بازیکنان زیادی وجود دارند که به آسانی بین این دو تیم نقلوانتقال کردهاند و همچنین مدیرانی که در عمل، رفتارهایی کاملاً متفاوت از شعارهای خود از خود بروز میدهند.
این یک واقعیت شناختهشده در تمامی زمینهها و حرفههاست که رفتار و عمل افراد از گفتههایشان مهمتر است. از سوی دیگر، این حقیقت نیز بهصورت قاطع مورد تأیید قرار میگیرد که منافع تیم و سازمان همواره باید در اولویت قرار گیرد نسبت به منافع فردی.
هرگز در دنیای فوتبال مشاهده نخواهید کرد که بخاطر یک نفر، تمام یک تیم قربانی شود. به خاطر یک مربی یا یک بازیکن، نمیتوان نظم تیمی را مختل کرد و در چنین شرایطی، اصولاً موفقیتی برای آن تیم قابل تصور نیست. حال به شرایط پرسپولیس و رضا درویش نگاه کنید که در اینگونه موقعیتها قرار دارد.
براساس سوابق موجود، بارها در مورد معضل تجمعات مقابل باشگاه نوشتیم و هشدار دادهایم. اینکه فضای مجازی نمیتواند معیار تصمیمگیری باشد، اما وقتی یک حادثه بارها و بارها در هر ورزشگاهی تکرار میشود، دیگر صرفاً یک حادثه نیست بلکه به پدیدهای تبدیل شده که نیاز به بررسی دارد.
رضا درویش از زمستان ۱۴۰۰ به این سو مدیریت پرسپولیس را بر عهده داشته و در این مدت، دستاوردها و موفقیتهای ارزشمندی کسب کرده است. در دوره مدیریت او، رخدادهایی فراتر از حیطه کنترلش به وقوع پیوست که زیان آن متوجه او و پرسپولیس شد، مانند جدایی کارتال، استعفای گل محمدی و نیز خروج اوسمار.
بدون شک درویش نیز در طول مدیریت خود مانند هر فرد دیگری مرتکب اشتباهاتی شده است و اینجا قرار نیست قضاوت کنیم که چه کسی الحق با اوست. محور صحبت در اینجا هوادارانی هستند که در هر بازی لیگ برتر، با هر نتیجهای که پرسپولیس -چه پیروزی، چه تساوی یا شکست- به دست آورد، شعار «حیا کن رها کن» را سر میدهند و این خطاب تنها به شخص درویش است.
اینک این درویش است که باید تصمیمگیری کند. او تا به حال برای حل این بحران فرصت کافی داشته و به نقطهای رسیده که باید بین خود و آرامش تیم یکی را کند. ادامه این مسیر به اهداف مطلوب و سواحل آرام نمیانجامد و اگر این روند ادامه یابد، پرسپولیس هرگز نخواهد توانست با مدعیان قهرمانی رقابت نماید.
اکنون درویش که همیشه اعلام کرده عاشق پرسپولیس است، باید کند. گاهی ترک محل بهتر از ادامه ماندن میتواند مفید باشد. فاصله میان گفتار و رفتار بسیار زیاد است و قضاوتها بر اساس اعمال افراد انجام میشود. آیا او باید باقی بماند و عاملی شود برای ایجاد حواشی در ورزشگاهها برای پرسپولیس، یا اینکه برود تا آسیبی به تیم محبوبش نرسد؟
درویش در تمام این چهار سال سعی کرده است با ورود و خروج افراد و تصمیمگیریهای خود بر روی دیگران، به پرسپولیس یاری رساند و تیم را به موفقیت هدایت کند. اکنون باید در مورد آینده خود، اعم از ماندن یا رفتن، تصمیم بگیرد!
اینجا را بخوانید: ویدیو| خشم هوادار پرسپولیس: درویش به کجا وصلی؟
