لیور کاپ؛ زوال غرور اروپا در سایه یکهتازی آلکاراس
طبق گزارش خبرگزاری تسنیم، تیم جهانی به رهبری تیلور فریتز و الکس دمینور در هشتمین دوره از این رقابتها، لیور کاپ را برای سومین بار به خود اختصاص داد. این مسابقات که امسال در شهر سانفرانسیسکو برگزار شد، مجدداً فرصتی برای نبرد میان تیمهای منتخب اروپا و جهان فراهم آورد. این تورنمنت خاص که در تقویم رسمی ATP درج شده، بدون تخصیص امتیاز برای رنکینگ، شکلی بین رقابتهای جدی و نمایشی دارد.
از زمان برگزاری این مسابقات از سال 2017، تیم اروپا تا پیش از امسال موفق به کسب چهار عنوان قهرمانی (بین سالهای 2017 تا 2021) و تیم جهانی دو عنوان (2022 و 2023) شده بود. لازم به ذکر است که دوره 2020 به دلیل شیوع ویروس کرونا برگزار نشد. در سال 2021، دانیل مدودف و آندری روبلف به عنوان ستارگان تیم اروپا، سهم بزرگی در قهرمانی آن تیم داشتند. سال بعد، روبلف از تیم اروپا به تیم جهانی پیوست و در برابر تیم پیشین خود به رقابت پرداخت. در حالیکه روبلف در سال 2024 از حضور در این مسابقات انصراف داد، مدودف به رقابتها بازگشت اما نتوانست با دو شکست در دو بازی خود مؤثر واقع شود.
تیم اروپا با جمعی قدرتمند زیر سرپرستی کارلوس آلکاراس (بازیکن شماره یک جهان) وارد میدان شد:
کارلوس آلکاراز (اسپانیا)
الکساندر زورف (آلمان)
هولگر رون (دانمارک)
کسپر رود (نروژ)
یاکوب منشیک (جمهوری چک)
فلاویو کوبولی (ایتالیا)
در مقابل، تیم جهانی نیز با ترکیبی قدرتمند و هماهنگ به میدان آمد:
تیلور فریتز (آمریکا)
الکس دمینور (استرالیا)
فرانسیسکو سروندولو (آرژانتین)
الکس میشلسن (آمریکا)
ژائو فونسکا (برزیل)
ریلی اوپلکا (آمریکا)
همچنین، تغییر مهمی در ترکیب سرپرستان تیمها به وقوع پیوست. بیورن بورگ و جان مکانرو که از ابتدای این رقابتها مسئولیت هدایت تیمهای اروپا و جهان را بر عهده داشتند، جای خود را به یانیک نوآ (فرانسه) و آندره آغاسی (آمریکا) دادند.
روز اول؛ آغاز قوی اروپاییها با درخشش آلکاراس
مسابقات در روز نخست همانطور که انتظار میرفت آغاز شد. تیم اروپا در سه از چهار مسابقه پیروز شده و با نتیجه 3 بر 1 پیش افتاد. در دیدار دونفره، آلکاراس و منشیک توانستند فریتز و میشلسن را در دو ست متوالی (7-6 و 6-4) مغلوب کنند و نقش بسزایی در موفقیت روز نخست تیم خود ایفا نمایند.
روز دوم؛ بازگشت شگفتانگیز تیم جهانی
اما همهچیز در روز دوم به طور جدی تغییر یافت؛ جایی که هر پیروزی دو امتیاز به همراه داشت. تیم جهانی در نمایشی خیرهکننده، موفق به کسب تمامی چهار مسابقه شد و با نتیجه 9-3 از حریف پیش افتاد. الکس دمینور در برابر الکساندر زورف با نتایج قاطع 6-1 و 6-4 پیروز شد. زورف در این نبرد عصبی به نظر میرسید و حتی در یک مورد با داور به شدت بحث کرد؛ رویدادی که به ادعای او، داور نتوانسته بود خطای لمسی از سوی د مینور را شناسایی کند.
شگفتی بزرگ، شکست سنگین کارلوس آلکاراس در برابر تیلور فریتز بود. تنیسور شماره یک جهان با نتایج 6-3 و 6-2 شکست خورد و در پایان مسابقه به صراحت اعتراف کرد: «چنین بازیای از فریتز انتظار نداشتم اما باید او را تحسین کنم. عملکرد فوقالعادهای داشت. تمرکزم به اندازه کافی نبود. توپها خیلی سنگین بودند و شرایط زمین کند بود. این زمین اجازه نمیداد که من تهاجمی بازی کنم.»
جان مکانرو (کاپیتان پیشین تیم جهانی) نیز نظرات جالبی درباره سطح زمین داشت: «این زمین کندتر از هر زمینی است که در دنیای تنیس میتوان تصور کرد. مانند کاغذ سنباده است! توپها پف میکنند و کنترل آنها دشوار میشود. بهظاهر، این باید به نفع اروپاییها باشد که سبک بازی صبورانهتری دارند.
روز سوم؛ تلاش اروپا برای جبران، اما ناکافی
در روز سوم، تیم اروپا هنوز امیدوار به بازگشت بود. زیرا هر پیروزی در این روز، سه امتیاز به همراه داشت. آغاز این روز با پیروزی آلکاراس و رود در مسابقه دونفره مقابل اوپلکا و میشلسن همراه بود و نتیجه را به 9-6 رساندند. سپس، آلکاراس با درخشش در مسابقه انفرادی در برابر سروندولو با نتایج (6-2 و 6-1) پیروز شد و امیدها را زنده نگه داشت؛ حالا اروپا فقط سه امتیاز با تساوی فاصله داشت. در مسابقه پایانی، تیلور فریتز در یک بازی سرنوشتساز با نتیجه 6-3 و 7-6 (7-4) بر الکساندر زورف غلبه کرد و قهرمانی را برای تیم جهانی مسجل کرد. تیم جهان با نتیجه نهایی 15-9 برای سومین بار عنوان قهرمانی لیور کاپ را از آن خود کرد.
درخشانترین و ناکامترین بازیکنان
بدون شک، درخشانترین بازیکن تیم جهانی الکس دمینور بود که با 7 امتیاز از دو پیروزی انفرادی و یک پیروزی دونفره نقش مؤثری در قهرمانی ایفا کرد. از سوی دیگر، کارلوس آلکاراس هم عملکرد بسیار خوبی ارائه داد و با کسب 7 امتیاز از چهار بازی (دو پیروزی در دونفره و یک پیروزی در انفرادی) بهترین بازیکن تیم خود بود. ناامیدکنندهترین عملکرد متعلق به الکساندر زورف بود که هر دو مسابقه انفرادیاش را واگذار کرد و در مجموع 5 امتیاز به رقبای خود تقدیم کرد.
آینده لیور کاپ؛ برگزاری رقابتها در لندن در سال 2026
رقابتهای سال آتی (2026) قرار است در شهر لندن برگزار شود. جالب است که پایتخت بریتانیا با این میزبانی دوباره، نخستین شهری خواهد بود که برای دومین بار میزبان این رقابتها میشود (بار اول در سال 2022).
/
