کامران بر ترس غلبه کرد؛ قاسمپور در جستجوی انتقام از مرد آمریکایی
به نقل از خبرگزاری خبرآنلاین؛ در کنار تمامی دستاوردهای برجسته کشتی ایران در مسابقات جهانی زاگرب که با قهرمانی تیم های آزاد و فرنگی همراه شده، وضعیت کامران قاسمپور که در وزن 86 کیلوگرم موفق به کسب مدال برنز شده، یکی از موضوعات پر بحث هفتههای اخیر در میان دوستداران کشتی به شمار میرود.
کامران که پیشتر دو مدال طلای جهانی را در وزن 92 کیلو تجربه کرده بود، با جدایی حسن یزدانی از وزن 86 کیلو، به این وزن المپیکی منتقل شد و در نخستین تجربه خود به جز مسابقه نیمه نهایی مقابل زاهید والنسیا، عملکرد خوبی از خود به نمایش گذاشت. اما نتیجه غیرمنتظره کامران در مسابقه با والنسیای آمریکایی جنجالهایی به پا کرد و پس از این رقابت، پژمان درستکار، مربی او، بیماری شدید کامران را عامل این شکست دانسته و حتی به احتمال بیماری تب مالت اشاره کرد.
ستاره جویباری کشتی آزاد ایران که در اولین واکنش خود پس از مسابقات جهانی در سفر به مشهد به همراه دیگر اعضای تیم ملی، به وضعیت بیماریاش اشاره کرده، گفت: “خدا را شکر با آزمایشاتی که انجام دادم، مشخص شد که من به تب مالت مبتلا نیستم. عفونتی داشتم و چندین بار به پزشک مراجعه کردم که برایم آنتیبیوتیک تجویز کردند و دوره درمانش یکی، دو هفته دیگر به پایان میرسد. اکنون حالم خیلی بهتر شده و امیدوارم این عفونت بهطور کامل از بدنم خارج شود.”
اما جنجال اصلی و مسئلهای که باعث انتقاد از پژمان درستکار و علیرضا دبیر نیز شد، این بود که مطرح شده بود آنها از کامران خواستهاند که برای رسیدن به وزن 86 کیلو، وزن کم کند. چنین اتفاقی باعث خالی شدن بدن کامران در برابر کشتیگیر آمریکایی و در نتیجه شکست او شده است. قاسمپور در پاسخ به این انتقادات گفت: “من مشورتهایی داشتم و باید بگویم که در آغاز، به دلیل اینکه مدت زیادی بود وزن کم نکرده بودم، احساس میکردم اذیت شوم. زمانی که به اردو آمدم و وضعیت وزنیام مشخص شد، اصلاً احساس ناراحتی نکردم و به راحتی به وزن مورد نظر رسیدم. ترس از کاهش وزن از ذهنم کنار رفت و همه چیز آنطور که فکر میکردم نبود.”
کامران در پاسخ به اینکه آیا تصمیم دارد با شرایط فعلی در وزن 86 کیلوگرم ادامه دهد، اظهار داشت: “اکنون که به گذشته فکر میکنم، خوشحالم که به وزن 86 کیلو منتقل شدم. تغییر وزن به طور مسلم چالشهای خاص خود را دارد زیرا شرایط هر وزن با دیگری متفاوت است. با این وجود، این تجربه به من این امکان را داد که با رقبای اصلیام در یک وزن المپیکی به رقابت بپردازم. در بار بعد، بهتر میدانم چگونه باید با آنها به کشتی بپردازم و نحوه مبارزه با رقیب آمریکاییام را به مراتب بهتر از قبل یاد گرفتهام. این تجربه را به فال نیک میگیرم زیرا حالا دیگر میدانم چگونه باید با او کشتی بگیرم.”
