زر و ارز؛ در دل بیابانهای عربستان/ تجمع 6 پادشاه در یک سرزمین
سعید آقایی؛ عربستان سعودی در حال آغاز یک فصل جدید در عرصه بینالمللی است تا نام و هویت خود را بیش از پیش به نمایش بگذارد. این کشور به خوبی درک کرده که هیچ چیزی به اندازه ورزش، قدرت نفوذ و تأثیرگذاری ندارد و به همین خاطر با بهرهگیری از این عامل، قصد دارد تأثیر خود را در سطح جهانی گسترش دهد. کشوری که فقط یک دهه پیش با تصویرهایی از ایدئولوژی سختگیرانه، خرافات و رفتارهای زنستیزانه شناخته میشد، حال با وجود یک پادشاه تکنوکرات به نام بن سلمان تلاش میکند از این محدودیتها رها شود. ورزش به عنوان مسیر اصلی رهایی سعودیها از این دایره بسته، بدل به یک پل ارتباطی به دنیای مدرن و آزادیهای اجتماعی شده است.
سعودیها در گام نخست، لیگ فوتبال خود را راهاندازی کردند و با سرمایهگذاریهای کلان و جذب ستارههای بزرگ، به ویژه کریس رونالدو، توجه جهانیان را جلب کردند. ادامه این مسیر به میزبانی از رقابتهای جام جهانی منجر شده که عربستان را به عنوان یک نام جهانی در مرکز توجه قرار میدهد.
این سفر تازه سعودیها البته به همین جا ختم نمیشود. آنها در نظر دارند از ورزش به عنوان سکوئی برای پرش به سمت دنیای مدرن استفاده کنند و از این رو کوشش میکنند تا از این پدیده جذاب به حداکثر بهرهبرداری را ببرند.
برگزاری تورنمنتهای تنیس با حضور برترین ستارههای جهان، ایدهای جالب بود که سبب شد ریاض برای چند روز به مرکز توجهات جهانی تبدیل شود. این رقابتها با عنوان «پادشاه» گره خوردهاند تا یادآور مقام اشرافی سعودیها باشند.
زمانی که تنیس با طلا و دلار ترکیب میشود، نتیجه چیزی شبیه به Six Kings Slam در ریاض است؛ یک تورنمنت که بیشتر به یک نمایش شبیه بود تا یک رقابت واقعی.
یک تورنمنت هیجانانگیز و جذاب
Six Kings Slam یک نمایش فوقالعاده و هیجانانگیز از تنیس را برای طرفداران فراهم آورد. این رقابتها در مدت ۴ روز برگزار شد که ۳ روز آن به مراحل پلیآف اختصاص یافته بود. کیفیت بازیها بسیار بالا و زمان برگزاری آنها نیز نسبتا کوتاه بود.
بدون شک، این مسابقات سرگرمکننده و پُر از شگفتی بودند. در هیچ یک از دیدارها، حس کسالت یا یکنواختی احساس نمیشد. زمین مسابقه در ریاض دارای سرعت بالایی بود؛ هر چند که اطلاعات دقیقی از وضعیت زمین منتشر نشد، اما نوع بازیها نشاندهنده سطحی بسیار سریع بود. اینکه دو تنیسور جوان و پُرشتاب به نامهای سینر و آلکاراس به فینال راه یافتند، شایعاتی را که ادعا میکردند ATP به عمد زمینها را کند میکند تا فینالهای بیشتری میان این دو شکل بگیرد، رد میکند.
برگزاری این تورنمنت به وضوح نشان داد که عربستان اکنون توانایی میزبانی مسابقات بزرگ تنیس را دارد. البته شکی نیست که انگیزههای اقتصادی نیز پشت برگزاری این رویدادها وجود دارد، اما واقعیت این است که ورزش در عصر حاضر به صنعتی تجاری تبدیل شده و این یک واقعیت انکارناپذیر است. همچنین استقبال تماشاگران از این مسابقات نیز در مقایسه با فینال WTA که در ریاض برگزار میشود، قابل توجه بود.
جالب است که عربستان بیشتر از سایر موارد به برگزاری رقابتهای مردان تمایل نشان داده. در سالهای اخیر، شهر جده به موفقیت در میزبانی فینال تور نوجوانان ATP دست یافته و برنامههایی برای اضافه شدن یک تورنمنت مسترز رسمی به تقویم ATP از فصل ۲۰۲۸ در حال انجام است. سرمایهگذاری عربستان به وضوح در حال نفوذ به دنیای تنیس است. آیا این امر مثبت است یا منفی؟ قضاوت با هر فرد است، اما واضح است که بازیکنان از این تحول راضی هستند و به حضور در خاورمیانه خوشامد میگویند؛ چرا که تنیس نیز همانند دیگر حوزههای اقتصادی تحت تأثیر منطق تجارت عمل میکند.
فینال یک طرفه
رقابتهای نمایشی «Six Kings Slam» در ریاض اگرچه بدون نقص نبود، اما عربستان مجدداً توانمندی خود را در میزبانی از رویدادهای ورزشی در سطح بینالمللی به نمایش گذاشت.
فینال این مسابقات، تکرار فینال دوره قبل بود که میان دو تنیسور برتر جهان برگزار شد. یانیک سینر، تنیسور ۲۴ ساله ایتالیایی، موفق شد کارلوس آلکاراس همتای اسپانیایی خود را در دو ست متوالی شکست دهد و برای دومین سال پی در پی در ریاض قهرمان شود.
یانیک سینر، نفر دوم رنکینگ جهانی، با پیروزی واضح ۶-۲ و ۶-۴ مقابل کارلوس آلکاراس، نفر اول ATP، به مقام قهرمانی دست یافت. سینر به طور کامل بازی را تحت کنترل خود داشت و موفق شد ۳ بار سرویس حریف را بریک کند و هیچ فرصتی برای همتای خود فراهم نکرد. این دیدار تنها یک ساعت و ۱۳ دقیقه طول کشید و یکی از یکطرفهترین بازیهای میان دو تنیسور برتر جهان به شمار میرود.
جوکو کم آورد
در دیدار ردهبندی، تیلور فریتز از آمریکا موفق به کسب مدال برنز شد. نواک جوکوویچ، اسطوره صرب و پرافتخارترین قهرمان تاریخ گرنداسلمها، پس از ناکامی در تایبریک ست نخست، از ادامه مسابقه انصراف داد. جوکوویچ در مسابقه ردهبندی مقابل فریتز، پس از یک تایبریک طاقتفرسا که ۷۶ دقیقه به طول انجامید، از ادامه بازی دست کشید. این پیروزی برای فریتز در واقع نخستین پیروزی او برابر جوکوویچ محسوب میشود، اگرچه به دلیل ماهیت نمایشی مسابقه، در آمار رسمی ثبت نخواهد شد. فریتز هنوز در تقابلهای رسمی با نواک با نتیجه ۱۱ بر صفر عقب است، اما این پیروزی نمایشی امیدی تازه برای اوست.
با توجه به وضعیت جسمانی و سن ۳۸ سالهاش، نواک به درستی تصمیم گرفت که ادامه رقابت میتواند به سلامت او آسیب برساند. بعید به نظر میرسد که انگیزه او از انصراف تنها جلوگیری از ثبت اولین پیروزی فریتز در یک تورنمنت نمایشی بوده باشد.
با این حال، زمان برگزاری مسابقات گاهی کوتاهتر از حد انتظار بود. فریتز تنها در ۵۹ دقیقه زورف را با نتیجه ۶-۳ و ۶-۴ شکست داد؛ رقمی که نشاندهنده این است که هر گیم بهطور میانگین تنها ۳ دقیقه به طول انجامیده، در حالی که در زمینهای سخت معمولاً امتیازها حدوداً یک و نیم برابر بیشتر زمان میبرد.
آلکاراس در نیمهنهایی با کسب دستاوردی مشابه، در ۷۰ دقیقه با نتایج ۶-۴ و ۶-۲ فریتز را از پای درآورد و سینر نیز در همین مدت توانست جوکوویچ را با نتیجه ۶-۴ و ۶-۲ شکست دهد. جالب اینجاست که طولانیترین بازی این رقابتها دیدار تکست بین فریتز و جوکوویچ بود که ۷۶ دقیقه به طول انجامید. سینر همچنین در مرحله یکچهارم نهایی نیز در زمانی مشابه، تسیتسیپاس را ۶-۲ و ۶-۳ مغلوب کرد.
شغل ایتالیایی!
پیروزی سینر در ریاض، دومین موفقیت متوالی او در عربستان به حساب میآید. این بار، پاداشی افسانهای در انتظار او بود؛ هفت میلیون دلار، مبلغی بیشتر از جوایز نقدی بسیاری از تورنمنتهای دو هفتهای گرنداسلم. سینر تنها با انجام ۳ مسابقه طی ۴ روز به این جایزه دست یافت.
پس از فینال، راکتی با روکشی از طلا به سینر اهدا شد؛ هدیهای که سال گذشته، به رغم قهرمانیاش، به او تعلق نگرفته بود و به رافائل نادال، اسطوره بزرگ تنیس اهدا شد. نادال که در آخرین فصل حرفهایاش بود، این هدیه را به عنوان قدردانی از دستاوردهای تاریخیاش دریافت کرد؛ موضوعی که به احتمال زیاد سینر را ناراحت نخواهد کرد. او پس از قهرمانی در پیامی در شبکههای اجتماعی نوشت: «چه هفته فوقالعادهای! بازی در اینجا، در چنین فضایی شگفتانگیز، تجربهای عالی بود. کارلوس، همیشه لذتبخش است که زمین را با تو شریک شوم. از همه شما بابت حمایت بینظیرتان متشکرم.»
مخالفت با سینر کار دشواری است؛ او در اوج آمادگی قرار دارد و با اجرایی فوقالعاده، شایسته هر نوع تحسینی است.
جوایز اغواکننده
سایر شرکتکنندگان نیز به وضوح از حضور در ریاض لذت بردند، به ویژه به دلیل جوایز مالی چشمگیر. حتی بازیکنانی که در مراحل ابتدایی از ادامه مسابقات بازماندند نیز به طور میانگین حدود ۱.۵ میلیون دلار دریافت کردند. اگرچه جوایز رسماً اعلام نشد، اما منبع اصلی این اطلاعات شبکه خبری بیبیسی بود. به وضوح برای آلکاراس فینالیست، فریتز مقام سوم و جوکوویچ مقام چهارم جوایز ویژهای تخصیص یافته بود. در غیر این صورت، انگیزهای برای رقابت در دیدارهای ردهبندی و یا حتی در یکچهارم نهایی باقی نمیماند. همانطور که استفانوس سیتسیپاس و الکساندر زورف با فقط یک بازی از ادامه رقابت انصراف داده و جوایز خود را دریافت کردند.
انتظار بیشتر از ریاض
با این حال، برخی جنبههای مسابقات Six Kings Slam نیازمند بررسی و بهبود هستند. یکی از آنها شفافیت بیشتر در میزان جوایز نقدی بود. همچنین برخی ناهماهنگیهای سازمانی به چشم میخورد، به طوری که در یکی از مسابقات، یک تماشاگر ناگهان بر روی زمین آمد و از سینر خواست که لباسش را به او بدهد؛ اتفاقی غیرمعمول که نشاندهنده ضعف در امنیت بود و باید به آن به صورت جدی توجه شود.
کیفیت پخش تلویزیونی مسابقات نیز چیزی کمتر از استانداردهای ATP یا WTA نداشت. قرارگیری دوربینها به نحوی بود که تصویر مناسبی از زمین ارائه نمیداد و برای جبران این نقص، از یکی از بازیکنان خواسته شد که هنگام ورود به زمین، دوربینی بر روی بدن خود ببندد تا روند قرعهکشی بهتر به نمایش گذاشته شود. این تصمیم، هرچند خلاقانه به نظر میرسید، اما نشاندهنده ضعف در زیرساختهای تصویربرداری بود.
این مسابقات با تلاش اداره کل سرگرمی عربستان (GEA) و تحت نظارت مستقیم ترکی آل الشیخ برگزار شد. آل الشیخ که پیش از این در عرصه بوکس مطرح شده بود، اکنون در تلاش است تا تنیس را نیز به سبد رویدادهای بینالمللی کشورش اضافه کند. اگرچه او هنوز در حال یادگیری و آشنایی با این ورزش است، اما میتوان امیدوار بود که نواقص موجود در دو دوره ابتدایی در آینده برطرف شود.
253 258
