تلویزیون ایران را دنبال نمیکنم!/ مسئولین عزیز! این بیتوجهی تا چه زمانی ادامه خواهد داشت
جواد مرشدی: محمد دادکان همواره به طور شفاف و بیپرده صحبت میکند؛ بدون هیچ ترسی! نه اینکه از کسی بترسد، او به بیان احساسات خود میپردازد و انتظار دارد: «حرفهای من را بدون یک حرف جابجا یا تغییری بنویسید».
وی محمد دادکان است، یکی از علاقهمندان واقعی ورزش. فردی که همواره در موقعیتی ایستاده که کسی نمیتواند به او اَنگ بزند، و او را به چالش بکشند و بگویند: «نگاه کنید! حالا که منصب ندارد این حرفها را میزند».
دادکان نیازی به ورود به بحرانها ندارد. او به ندرت در مصاحبهها شرکت میکند و شاید سالی یکی دو بار با جزئیات بیشتر صحبت کند. این بار نیز به دلیل ” قولی که داده بود”only دقایقی با ما گفتوگو کرد.
او باز هم به تحلیل پرسپولیس، تیم ملی و در نهایت به اوضاع مردم پرداخت. از زندگی افرادی که در تنگنا به سر میبرند و نان شب خود را تامین نمیکنند صحبت کرد. از پولی که متعلق به مردم است اما بدون کسب اجازه از آنها برای پرداخت بازیکنانی هزینه میشود که به گفته رئیس پیشین فدراسیون، ۱۰۰ میلیون هم نمیارزند.
مصاحبه “خبرآنلاین” با این پیشکسوت فوتبال را مطالعه کنید:
آیا از وقایع پرسپولیس مطلع هستید؟
بله، چراکه نه؟ ما هر پنجشنبه یک جلسه داریم؛ هفته گذشته وحید هاشمیان را دعوت کردیم و به نوعی از او دلجویی کردیم.
آیا فکر میکنید پرسپولیسیها و به ویژه پیمان حدادی رفتار غیر اخلاقی داشتهاند؟
قبلاً هم گفتم، لطفاً همان طور که میگویم بنویسید.
بسیاری معتقدند که نزدیکی حدادی بیتردید مشکلاتی را برای پرسپولیس به همراه خواهد داشت.
من از روابط ایشان و درویش اطلاعی ندارم، اما یک چیز مسلم است که وحید هاشمیان نباید به این شکل میرفت. اگر قرار بر تغییر و تحولات بود، ابتدا باید از مدیران و اعضای هیئت مدیره آغاز میشد، نه سرمربی. آقایان مدیر! شما که در همه جا مشغول به کار هستید، آیا تا به حال از جیب خود برای امور خیریه هزینه کردهاید؟
یعنی چون پولها متعلق به مردم هستند و …
این افراد اساساً با ورزش بیگانهاند و اصول آن را نمیشناسند. این مدیران به کنار ورزشکاران میایستند تا خود را رونق دهند. شما بروید به مصاحبههای قبلی من نگاهی بیاندازید که درباره خصوصیسازی صحبت کردم، که البته خصوصی هم نیست! من قبلاً گفتم این دو باشگاه و باشگاههای صنعتی مشکلات جدی برای آینده ایجاد خواهند کرد که دیگر قابل حل نخواهد بود. این آقایان با پول مردم قمار میکنند. ولخرجی از جیب مردم در کشوری که مردمش به نان شب محتاجاند. چرا در چنین مملکتی ۲۰۰ میلیارد یا ۵۰۰ میلیارد برای یک بازیکن هزینه میکنید؟
مشکل این است که بسیاری از این باشگاهها، بهخصوص پرسپولیس و استقلال حتی زمین هم ندارند.
این باشگاهها اگر زمینی برای تمرین دارند، آن را در زمان ما دریافت کردهاند. اگر همین زمینها را هم نداشتند، باید مثل قدیم، صندوق عقب اتومبیلشان را به عنوان رختکن استفاده میکردند. من از شما میخواهم از مدیران دو باشگاه بپرسید آیا از جیب خودشان هزینه میکنند یا خیر؟
فدراسیون فوتبال هم که به نظر میآید نقشی ایفا نمیکند.
فدراسیون فوتبال هیچ فعالیتی ندارد! آنها باید بیایند و بپرسند این ۲۰۰ میلیارد از کجا آمده و کجا هزینه میشود. این باشگاهها درگیر یک سری دلال هستند و دلالها به این باشگاهها تسلط دارند. مدیران فقط به دنبال مطرح کردن خود هستند. هیچ کس از مدیران این باشگاهها نمیداند مدیریت ورزشی یعنی چه؟ آیا از سیستم آگاهند؟ نرخ پایه یک بازیکن چقدر است؟ شما فقط به خاطر مسئولیتهای فوقانیتان استخدام شدهاید تا بازی را به هم بزنید.
در چنین شرایطی، در سالهای آینده احتمالاً قراردادهای بازیکنان به شکل غیرقابل توجیهی افزایش خواهد یافت.
شک نکنید که اینها پول مردم است. پول کارگران پتروشیمی و خلیج فارس. من تلویزیون ایران را نمیبینم، اما گاهی میشنوم که در تلویزیون اعلام شده ۳ هزار میلیارد برای جاهایی مثل استقلال یا پرسپولیس هزینه شده است؛ خوب، از کجا؟ از جیب چه کسانی؟
اخیراً باشگاههای بزرگ مانند استقلال به تیمداری در سایر رشتهها روی آوردهاند.
بله! خوب است تیمداری کنند و دیگر رشتهها را هم نابود کنند. بازیکنی را شنیدم که در بسکتبال ۵ میلیارد میگرفت و حالا یک تیم به او ۱۵ میلیارد پیشنهاد داده است! فرض کنید قهرمان هم شدید، در نهایت چه؟ در جامعهای که مردم حتی برای حمایت از تیم ملی خود به خیابانها نمیآیند و هیچ صدایی در خیابانها نمیزنند، شما به دنبال چه هستید؟
در مقایسه با دوره شما و به خصوص صعود به جام جهانی این شرایط قابل مقایسه نیست.
آن زمان مردم تا صبح در خیابان بودند. حالا از شما یک سوال میپرسم. میدانید چرا برای تیم ملی در ایران بازیهای دوستانه برگزار نمیشود؟ چون میترسند مردم به ورزشگاه بیایند و علیه تیم ملی و سرمربی شعار بدهند. همهاینها دروغ است که تیمها به ایران نمیآیند. به خدا قسم! من تمام این دورهها را تجربه کردهام. من بازیکن بودهام، شاگرد، مربی، مدیر و …الان فقط ده ماه به جام جهانی مانده اما دوستان هیچ پیشنهاد بازی با تیمهای مختلف در ایران را نمیکنند، زیرا جمعیت خواهد آمد و “هو” خواهند کرد.
آیا از قلعه نویی حمایت میکنید؟
نه! چرا که دلیل دارم. من همایون شاهرخی با سابقه بلندبالا را به عنوان مدیر تیمهای ملی کردهام. قلعه نویی باید جایگاهش محفوظ بماند و مدیر تیمهای ملی شود. یک نفر باید سرمربی باشد. نمیتوان با همین روشها ادامه داد.
آقایان مسئول، بیدار شوید. ورزش به کجا میرود؟ آقای وزیر کجاست؟ مسئولان محترم! تا کی میخواهید به بیتفاوتی ادامه دهید؟ دو سال دیگر این فوتبال هیچگونه امکان ادامه حیات نخواهد داشت. چقدر هزینه میکنید تا تفاوت بین تیم اول و آخر جدول تنها سه امتیاز باشد؟ تیم دهم یک بازی را ببازد و بتواند به صدر جدول برود! صرفا چقدر خواهید هزینه کرد؟ ۲ هزار میلیارد؟ ۳ هزار میلیارد؟ سالهای آینده هزینهها به ۵ هزار میلیارد میرسد و هیچ امیدی نیست که از جیب خود هزینه ای شود.
اگر شما اکنون رئیس فدراسیون بودید، اجازه میدادید چنین هزینههایی رخ دهد؟
زمان من کسی نمیتوانست اجازه چنین کاری را بگیرد. آن زمان بازیکنان برجسته جواد نکونام بودند که گفتم ۱۰۰ میلیون میارزد. حالا چه بر سر این ارقام آمده که این میزان جابجا میشود؟ کسی باید از بانک شهر بپرسد، از هلدینگ خلیج فارس که سرمایهاش را از کجا میآورد و هزینه سرخابیها را تأمین میکند؟ ملت ما به نان شب نیازمندند. آنها خجالت میکشند از همسر و فرزندانشان. بچههای ۶ – ۷ ساله پولی برای آغاز تحصیل ندارند و طبق آمار خود دوستان، یک میلیون و چیزی بیشتر هنوز برای مدارس ثبتنام نکردهاند چون پول ندارند. در حالی که وزیر ما میگوید میخواهیم در مدارس آموزش ساخت موشک بدهیم! بس کنید. مردم خستهاند، مردم کلافهاند. هر چیزی باید در جای خودش باشد.
و در مقایسه با کشورهای همسایه چطور است؟
آیا در ایران شهرهایی مانند بحرین وجود ندارد؟ چطور آنها مسابقات آسیایی جوانان را با این همه ورزشگاه و سالن خوب برگزار میکنند اما ما نمیتوانیم؟ جالب است که یک زن ورزشکار، شاید هم مقام مسئول، در حال صحبت درباره کیفیت ورزشگاههای بحرین بود که صدا و سیما صحبتش را قطع کرد. خدا گواه است، او میگفت باید از بحرینیها یاد بگیریم که ناگهان قطعش کردند. وضعیت ما این است.
21212
