دادکان: هاشمیان نباید اینگونه离 میکرد/ از قلعهنویی پشتیبانی نمیکنم؛ مسئولین به بیتوجهی دچار شدهاند!
محمد دادکان، رئیس سابق فدراسیون فوتبال ایران و بازیکن برجسته سابق پرسپولیس، در یک مصاحبه به مسائل مختلفی از جمله پرسپولیس، تیم ملی و در نهایت به حال و روز مردم پرداخت. او به جیبهای نجیبزادههایی اشاره کرد که حتی نان شب برای خوردن ندارند و به پیامدهای هزینههایی که برای بازیکنان بدون اجازه مردم انجام میشود، انتقاد کرد؛ هزینههایی که به زعم رئیس پیشین فدراسیون، ارزش پرداخت ۱۰۰ میلیون تومان هم ندارند.
خلاصهای از اظهارات این پیشکسوت فوتبال را با خبرآنلاین دنبال کنید:
- به خوبی از وضعیت پرسپولیس آگاهی دارم. اصلاً چرا نباید آگاه باشم؟ ما هر پنجشنبه یک جلسه داریم؛ هفته گذشته وحید هاشمیان را دعوت کردیم و به او دلجویی کردیم.
- رابطهٔ حدادی و درویش را نمیدانم، اما میدانم که نباید وحید هاشمیان به این شکل از تیم جدا میشد. اگر قرار بر تغییراتی بود، باید نخستین قدم از مدیران و اعضای هیئتمدیره آغاز میشد نه از سرمربی. آقایان مدیر! آیا تاکنون حتی یک دوزاری از جیب خود برای امور خیریه هزینه کردهاید؟
- این افراد به کل با ورزش بیگانهاند و شناختی از آن ندارند. مدیرانی که خودشان را در کنار ورزشکاران قرار میدهند در واقع به دنبال مطرح کردن خودشان هستند. شما میتوانید به مصاحبههای قبلی من رجوع کنید که در آن به خصوصیسازی اشاره کردم، که البته این امر هنوز بهدرستی انجام نشده است! پیشبینی کرده بودم که این دو باشگاه و همچنین تیمهای صنعتی در آینده مشکلاتی را پیش خواهند آورد که دیگر قادر به کنترل آن نخواهیم بود. این آقایان با پول مردم قمار میکنند؛ ولخرجی از جیب مردم در کشوری که مردمش حتی به نان شب محتاجاند. چرا چنین هزینههای هنگفتی، مثل ۲۰۰ یا ۵۰۰ میلیارد، برای یک بازیکن در کشوری مثل ما انجام میدهید؟
- این باشگاهها حتی اگر زمینهایی برای تمرین دارند، این زمینها یادگار زمان ماست. اگر این زمینها هم نبود، باید مثل گذشته هر بازیکن صندوق عقب ماشینش را به عنوان رختکن استفاده میکرد. از شما میخواهند تا از مدیران این دو باشگاه بپرسید که آیا از سرمایه شخصی خودشان هزینه میکنند یا خیر؟
- در این بین، فدراسیون فوتبال هیچگونه اقدام موثری انجام نمیدهد! باید بیایند و بپرسند که این ۲۰۰ میلیارد از کجا آمده و چگونه هزینه میشود. این باشگاهها تحت تاثیر دلالانی هستند که با نفوذ بر این تیمها، تنها به فکر منافع شخصی خود هستند. مدیران فقط به دنبال این هستند که خود را معروف کنند. آیا کسی از این مدیران میداند مدیریت ورزشی یعنی چه؟ آیا از سیستمهای موجود آگاهی دارند؟ آیا میدانند قیمت پایهٔ یک بازیکن چه میزان است؟ شما فقط در این شغل قرار گرفتهاید تا به بینظمی دامن بزنید.
- بدون تردید، اگر این شرایط ادامه یابد، در سالهای آینده مبلغ قرارداد بازیکنان به ارقام غیرقابل تصوری خواهد رسید. این پول در واقع متعلق به مردم است؛ پول کارگران پتروشیمی و خلیج فارس. من رسانه ملی ایران را نمیبینم، اما گاهی میشنوم که میگویند ۳ هزار میلیارد برای استقلال یا پرسپولیس هزینه شده است؛ خوب، این پول از جیب چه کسانی تأمین شده است؟
- به تازگی، باشگاههای بزرگی همچون استقلال شروع به تیمداری در دیگر رشتهها کردهاند. بله! این تیمها باید سایر رشتهها را هم از بین ببرند. با توجه به اینکه بازیکنی در بسکتبال بهطور معمول ۵ میلیارد حقوق میگرفت، تازه خبری شنیدم که یکی از تیمها به او ۱۵ میلیارد پیشنهاد داده است! فرض کنیم که قهرمان هم شوید، نتیجهٔ این همه هزینه چه خواهد بود؟ در جامعهای که مردم حتی برای حمایت از تیم ملیشان در خیابانها نمیریزند، در پی چه چیزی هستید؟
- در زمان ما صعود به جام جهانی به این صورت نبود. آن زمان، مردم تا صبح در خیابانها حضور داشتند. حالا از شما یک سؤال میپرسم: چرا در ایران نمیتوان برای تیم ملی بازی دوستانه ترتیب داد؟ چون میترسند مردم به ورزشگاه بیایند و علیه تیم ملی و سرمربی و بقیه، شعارهایی را سر دهند. این تصور که تیمها به ایران نمیآیند، همهاش دروغ است. به خدا سوگند، این حقیقتی است که من از تمام تجربیاتم بگویم: به عنوان بازیکن، مربی، و مدیر، حالا که فقط ده ماه به جام جهانی مانده، اما دوستان هنوز تمایلی به درخواست بازی با دیگر تیمها در ایران ندارند؛ چون جمعیت میآید و آنها را «هو» میکند.
- من از قلعهنویی دفاع نمیکنم، چرا که دلیلی برای این کار ندارم. من همایون شاهرخی را با تمام سوابقش به سمت مدیریت تیم ملی آوردم. قلعهنویی باید جایگاهش را حفظ کند و مدیر تیم ملی بماند. در عین حال، باید یک نفر دیگر به عنوان سرمربی باشد؛ چرا که با این روشها امکان پیشرفت وجود ندارد.
- آقایان مسئول، بیدار شوید. ورزش به کدام سمت میرود؟ آقای وزیر، کجا هستید؟ مسئولان عزیز! تا کی میخواهید بر خودتان بزنید که هیچ نمیدانید؟ دو سال دیگر، این فوتبال هیچگونه قابلیت نگهداری خود را نخواهد داشت. چقدر دارید هزینه میکنید که تفاوت امتیاز تیم اول و آخر فقط ۳ امتیاز است؟ تیم دهم اگر یک بازی را ببرد، به صدر جدول میرسد! چقدر میخواهید در این فوتبال هزینه کنید؟ ۲ هزار میلیارد؟ ۳ هزار میلیارد؟ سالهای آینده به ۵ هزار میلیارد خواهد رسید، و هیچکس از جیب خودش پولی خرج نمیکند.
- در زمان خودم اجازهٔ چنین کاری را ندادم. تا آن زمان بود که بازیکنانی مانند جواد نکونام را ۱۰۰ میلیون میارزیدند. حال چرا چنین ارقامی به این شکل تبدیل شدهاند؟ کسی برود از بانک شهر بپرسد، از هلدینگ خلیج فارس سؤال کند که از کجا پول میآورید و هزینهٔ سرخابیها میکنید؟ ملت ما به شام شب نیاز دارند. آنها شرمندهٔ زن و بچهشان هستند. بچهها ۶ یا ۷ ساله پولی برای آغاز تحصیل ندارند و طبق آماری که خود دوستان ارائه دادهاند، بیش از یک میلیون نفر به خاطر عدم توان مالی کسی در مدارس ثبتنام نکردهاند. حال وزیر ما میگوید که میخواهیم در مدارس آموزش ساخت موشک بدهیم! بس کنید. مردم خسته و کلافهاند. هر چیزی زمان و مکان خود را دارد.
- آیا در ایران شهری مانند بحرین نداریم؟ چگونه آنها مسابقات آسیایی جوانان را برگزار میکنند و از این همه ورزشگاه و سالنهای خوب برخوردارند، اما ما نمیتوانیم؟ جالب است که یکی از بانوان ورزشکار – شاید مقام مسئولی هم بود – در مورد زیرساختهای خوب بحرینیها صحبت میکرد که ناگهان صدا و سیما مصاحبهاش را قطع کرد. خداوند گواه است که او میگفت بیایید از بحرینیها یاد بگیریم، و به همین جهت صحبتش را قطع کردند. این است وضعیت ما.
