جوکوویچ: برای رسیدن به موفقیت، راهی جز بالا رفتن از پلهها وجود ندارد
به نقل از خبرگزاری تسنیم، نواک جوکوویچ نه فقط در حیطه تنیس بلکه در کل تاریخ ورزش به عنوان یکی از موفقترین ورزشکاران شناخته میشود. او که به مدت 428 هفته متوالی در صدر رنکینگ ATP بوده، به دفعات رکوردهای تاریخی را در صحنه جهانی جابجا کرده و در این مسیر درسهای بسیاری درباره زندگی و تنیس آموخته است.
رسانه رسمی انجمن تنیس حرفهای مردان جهانی، گفتگویی را با نواک جوکوویچ ترتیب داده است تا در مورد نگرش او، بهترین مسابقهای که در دوران حرفهای خود داشته، حس حضور در بالای دنیای تنیس و مسایل مختلف دیگر اطلاعات بیشتری کسب کند.
شعار زندگی شما چیست؟
یکی از جملات مورد علاقهام این است که: «برای رسیدن به موفقیت، آسانسوری وجود ندارد؛ شما باید قدم به قدم از پلهها بالا بروید.»
بهترین هدیهای که تاکنون دریافت کردهاید، چیست؟
بهترین هدیهام یک نقاشی دستساز از خودم و اعضای خانوادهام بوده است.
چه پیامی به کودکان برای پیگیری رویاهایشان دارید؟
اول از همه، خیلی مهم است که به رویاهایشان ایمان داشته باشند و نگذارند هیچکس امید و آرزوهایشان را از آنها بگیرد. کودکان دارای تخیل و خلاقیت شگفتانگیزی هستند و میتوانند خود را در حال موفقیت در ورزش یا سایر جنبههای زندگی تصور کنند. پس باید به آنها بگذاریم با خیالپردازیهایشان پرواز کنند و آنها را در چهارچوب معین نکنیم. بسنده کردن به این که خود واقعیشان باشند، اهمیت زیادی دارد، زیرا دنیای تخیل در دل کودکان فوقالعاده است.
بزرگترین درسی که از پدر بودن فرا گرفتهاید، چیست؟
وقتی در کنار فرزندانتان هستید، باید کاملاً در لحظه حاضر شوید و نباید چند کار را به طور همزمان انجام دهید، زیرا آنها به مرکز توجه شما نیاز دارند، چه در موقعیتهای بازی و چه در فعالیتهای دیگر. باید به طور کامل درگیر لحظه باشید. به نظرم یکی از مهمترین چیزهایی که بچهها به ما میآموزند این است که باید بخشنده باشیم، ادامه دهیم و در آن لحظه زندگی کنیم.
غذای محبوب شما چیست؟
این موضوع به شرایط بستگی دارد، اما من بسیار به شیرینی علاقهمند هستم! بنابراین احتمالاً یک کاسه آکای را میکنم.
بهترین مسابقهای که تا کنون بازی کردهاید، چیست؟
فینال مسابقات آزاد استرالیا در سال 2012 مقابل نادال؛ طولانیترین فینال گرنداسلم در تاریخ تنیس. همچنین فینال ویمبلدون 2019 برابر راجر فدرر یکی دیگر از بهیادماندنیترین مسابقات زندگیام بود، اما اگر بخواهم به لحاظ کیفیت بازی، بهترین مسابقهام را نام ببرم، احتمالاً فینال مسابقات آزاد استرالیا 2019 مقابل نادال را میکنم؛ جایی که توانستم او را در سه ست متوالی شکست دهم و سطح تنیس در بالاترین حد خود بود.
چه احساسی دارید که بیش از هر بازیکن دیگری در صدر رنکینگ جهانی بودهاید؟
حسی فوقالعاده است اما در عین حال گاهی کمی حس تنهایی و تحت تعقیب بودن دارید. قرار گرفتن در صدر، نگرش و رویکرد شما را دچار تغییر میکند. روشن است که به عنوان شماره یک بودن در هر ورزشی یک دستاورد بزرگ است. از دوران کودکی، همواره آرزوی قهرمانی در ویمبلدون و شماره یک شدن در جهان را داشتم، اما وقتی به آن دست مییابید، درمییابید که حفظ آن مقام چالش و ابعادی کاملاً متفاوت دارد. ناگهان باید از موقعیت خود محافظت کنید به جای اینکه تنها در پی دستیابی به آن باشید.
این مقام حس بسیار خوبی دارد اما در عین حال، میخواهید آن را حفظ کنید و این موضوع گاهی باعث میشود حالت تدافعی به خود بگیرید. همه چیز به طرز فکر شما بستگی دارد. من اعتقاد دارم باید همواره در ذهن خود حس خلق و پیشرفت را حفظ کنید. هنگامی که به خود میگویید: «من شماره یک هستم و همه میخواهند جای مرا بگیرند»، در واقع فشار و استرس غیر ضروری به خود تحمیل میکنید.
بزرگترین راز موفقیت شما چیست؟
تنها فداکاری، شور و عشق. عشق به تنیس است که باعث میشود با تمام وجود متعهد و وقف هدفتان شوید.
کمارزشترین بازیکنی که با او مواجه شدهاید، چه کسی است؟
به نظر من، استن واورینکا است. با وجود اینکه او سه قهرمانی گرنداسلم دارد، اغلب دستکم گرفته میشود و دستاوردهایش فراموش میشود. او به بیشتر از 90 درصد افتخارات بزرگ تاریخ این ورزش دست یافته است، بنابراین بدون شک او را میکنم.
اگر امکان داشت به نواک جوانتر نصیحتی کنید، چه میگفتید؟
به او میگفتم که باید به بازی بلندمدت فکر کند، صبور باشد و به سیر پیشرفت اعتماد کند. همچنین باید سعی کند از این مسیر لذت ببرد و خوش بگذرانید. به او توصیه میکردم که بین زندگی حرفهای و شخصی خود تعادل برقرار کند. بله، فداکاری و تلاشهای سخت ضروری هستند، اما نباید در این راه خود را گم کند. جوانی هرگز برنمیگردد، بنابراین باید در کنار تلاش به زندگیاش نیز توجه داشته باشد.
اگر بخواهید یک ضربه از هر بازیکن را کنید، کدام را میکردید؟
احتمالاً یک سرویس از یکی از تخصصیترین سرویسزنها مانند کارلوویچ، ایزنر یا اوپلکا را میکردم! معمولاً با بازیکنان قد بلند مشکلی ندارم اما قدرت سرویس آنها واقعاً حیرتانگیز است.
اگر میتوانستید در هر مسابقه تاریخی(غیر از مسابقات خودتان) شرکت کنید، تان کدام بود؟
شاید یکی از مسابقات افسانهای بورگ و مکانرو. مایل بودم یا در جایگاه تماشاچی این مسابقه را ببینم یا حتی با راکت چوبی در آن دوران بازی کنم تا تفاوتها را تجربه کنم. احتمالاً برای زدن توپهای تاپاسپین سنگین با آن راکتها کمی به زحمت میافتادم! عاشق تاریخ تنیس هستم و مشاهده پیشرفت این ورزش از لحاظ فناوری و سبک بازی در پنجاه سال گذشته واقعاً شگفتانگیز است. دوست داشتم در آن زمان حاضر میبودم.
شما رقابتهای طولانیمدت با فدرر و نادال داشتهاید و اکنون با آلکاراس و سینر نیز مواجه هستید. این رقابتها را چگونه مقایسه میکنید؟
این رقابتها بسیار متمایز هستند. بیشتر مدت زمان حرفهایام را با دو رقیب بزرگ، نادال و فدرر گذراندهام. حالا آلکاراس و سینر نیز به عنوان رقبای من مطرح هستند، اما آنها بسیار جوانتر از من هستند و حدود پانزده سال از من جوانترند، در حالی که با نادال و فدرر بیشتر از بیست سال رقابت میکنم. بنابراین مقایسه آنها اصولاً عادلانه نیست.
با این حال، رقابت بین آلکاراس و سینر برای دنیای تنیس فوقالعاده است. آنها در هجده ماه گذشته نمایشهای چشمگیری ارائه دادهاند و امیدوارم که این روند ادامه یابد، زیرا چنین رقابتهایی برای رشد تنیس بسیار حیاتی است.
نواکِ تنیسور را در یک کلمه توصیف کنید.
از توصیف نیک کرگیوس درباره خودم استفاده میکنم: «دقیق».
اگر بخواهید نتیجهای از دوران حرفهای خود را تغییر دهید، کدام را میکردید؟
هیچکدام. زیرا اعتقاد دارم هر رویدادی دلیل خاص خود را دارد.
/
