بازگشت طوفانی کریم باقری! – خبرآنلاین

شبنم روحی؛ گاهی حاضر هستیم که برای همیشه سکوت کنیم؛ پذیرای ضررهای زیادی باشیم؛ در چالشی گرفتار شویم اما هرگز نگوییم “متاسفم”. برای ما، عذرخواهی همچون جدا کردن بخشی از وجودمان به نظر می‌رسد؛ احتمالا همان بخشی که به آن غرور می‌گوییم!

عدم توانایی در به کار بردن این کلمه، همیشه به معنای ناپذیرفتن خطای ما نیست. بلکه در بسیاری از مواقع، ما خود را مقصر می‌دانیم اما از بیان «ببخشید» هراس داریم. دلیل این ترس را در این می‌بینیم که احساس می‌کنیم اعتبار و حیثیت‌مان آسیب خواهد دید یا به عبارتی، “از ما چیزی کاسته می‌شود و دیگران از این موضوع سوءاستفاده خواهند کرد”.

شاید در نظر برخی این احساس واقعاً درست باشد، اما در نهایت، رفتار صحیح و مسیر صداقت خود را نشان خواهند داد و لازم است حتی اگر مورد انتقاد قرار بگیریم، به سمت حقیقت حرکت کنیم.

افراد برجسته‌ای که به خاطر صداقت و تقید به اصول صحیح شناخته می‌شوند، در جامعه جایگاه بلندی دارند و این امر ثابت می‌کند که اگر بیاموزیم چگونه عذرخواهی کنیم، چیزی از ما کم نخواهد شد!

پس از حواشی قابل توجه در بازی پایانی پرسپولیس و استقلال خوزستان و نارضایتی هواداران استقلال تهران از شعارهای ضد اخلاقی هواداران سرخ، بسیاری آمدند و اعلام کردند که این عمل ناپسند بوده و جایگاهی در فرهنگ پرسپولیس ندارد، اما هیچ یک از طرفداران استقلال به آرامش این موضوع پرداخته و حتی در بیانیه رسمی پرسپولیس هیچ اشاره‌ای به اعتراض استقلالی‌ها نشده است!

در میان این موج از ترس از عذرخواهی، اما کریم باقری به سادگی و بدون هیچگونه توجیهی عذرخواهی کرد. او نه بیانیه‌ای طولانی تهیه کرد و نه به بهانه‌جویی پرداخت و به سادگی گفت ببخشید.

در حالی که انتظار می‌رود عدم عذرخواهی در چنین موقعیت‌هایی عجیب باشد، اکنون همه توجه‌ها به باقری جلب شده است؛ چه دلیلی دارد؟ زیرا او عذرخواهی کرده است!

به وضوح، چنین فحاشی‌ای در فوتبال ایران و دیگر نقاط جهان امری تازه نیست، اما نباید هیچگاه بی‌اخلاقی به امری عادی تبدیل شود. این که پرسپولیس بارها قربانی فحاشی و رفتارهای ناپسند شده، به هیچ وجه توجیهی برای بی‌احترامی ما نیست. هنگامی که رفتاری نادرست علیه ما محقق شود فقط تابو نیست و باید شجاعت این را داشته باشیم که در هنگام وقوع خطا، از دیگران عذرخواهی کنیم.

همه می‌دانیم که فحاشی در تمامی عرصه‌های ورزشی، به ویژه فوتبال، وجود دارد، اما تحت هیچ شرایطی نباید به امری عادی تبدیل گردد و شأن انسانی را تحت تأثیر قرار دهد. مشاهده‌گران این رویداد پرهیجان لزوماً افراد بالغ نیستند و کودکان توانایی تمییز دادن ندارند؛ آن‌ها مشاهده کرده، یاد می‌گیرند و در نهایت اقدام به تقلید می‌کنند.

در سال‌های اخیر پس از هر بی‌احترامی و بداخلاقی، هیچ جنبشی نبوده که مرتکبین از بیان عذرخواهی طفره بروند و قربانی نیز خود را تنها شخص آسیب‌دیده ندانسته است. باشگاه‌ها باید بپذیرند که اقداماتی که طرفدارانشان انجام می‌دهند و توجیه می‌کنند، سرانجام به ضرر خودشان تمام خواهد شد. توجیه و عادی‌سازی تنها سبب رواج زشتی‌ها می‌شود و بهتراست که وقتی کریم باقری را بر روی نیمکت می‌گذاریم، توجه کنیم به رفتارهای دیگرش و گاهی اجازه دهیم او به ما یادآوری کند که چه چیز صحیح و چه چیز نادرست است.

۲۵۱ ۲۵۱