تجربه ترسناک قهرمان سابق بوکس جهان در بیمارستان روان‌پزشکی

به نقل از خبرگزاری تسنیم، فرانک برونو، بوکسور افسانه‌ای 63 ساله اهل بریتانیا و قهرمان سابق وزن سنگین در مسابقات جهانی، خاطرات ناراحت‌کننده‌ای از دوران بستری‌اش در بیمارستان روان‌پزشکی گودمیز که در شمال شرق لندن واقع شده، در سال 2003 به اشتراک گذاشت؛ دوره‌ای که او آن را «بدترین روزهای زندگی‌اش» توصیف می‌کند. برونو به‌دلیل شرایط روحی‌اش توسط پلیس و آمبولانس و تحت قانون سلامت روان از منزلش به بیمارستان منتقل شد؛ رویدادی که در برابر دوربین‌های خبرنگاران و در شرایط دشوار خانوادگی و شخصی‌اش به وقوع پیوست.

او در این خصوص می‌گوید: این بدترین روز زندگی‌ام بود. هلی‌کوپترها از بالای ساختمان فیلم‌برداری می‌کردند و خبرنگاران از دیوارها بالا می‌رفتند… واقعاً شرم‌آور بود.

مشکل برونو که بعدها به افسردگی و اختلال دوقطبی منجر شد، او را مجبور به گذراندن سه هفته در گودمیز کرد. او در این مدت در اتاقی کوچک که به‌قول خودش «مانند سلول زندان» بود، محبوس بود. او توضیح می‌دهد که کارکنان بیمارستان عمداً او را تحریک و ناراحت می‌کردند: «شرایط وحشتناکی بود. رفتار آنان نسبت به من بسیار خشن بود. به‌طور مداوم سعی داشتند تا من را آزار دهند. توپ فوتبال مرا می‌گرفتند تا اذیت شوم. مانند یک برده با من رفتار می‌کردند. همه‌شان فاسد هستند و از آزار بیماران لذت می‌برند.»

بوکس , بیمارستان ,

برونو تأکید می‌کند که این تجربه برای او «همانند زندگی در جهنم» بوده و بر این باور است که باید بسیاری از اعضای کارکنان اخراج شوند.

در پاسخ به این اظهارات، بیمارستان گودمیز به دیلی‌میل اطلاع داد که در سال‌های اخیر «تحولات عمده‌ای» در سیستم‌های بستری و درمان به وجود آمده است.

پس از ترخیص، او به خانه فرستاده شد و با «کیسه‌ای پر از دارو» و نیاز به تزریقات هر دو هفته یک‌بار به زندگی‌اش ادامه داد؛ داروهایی که به‌گفته او حالتی «مانند زامبی» به او می‌دادند. پزشکان بر این باور بودند که او باید این داروها را «تا پایان عمر» استفاده کند، اما برونو بعد از ماه‌ها تلاش موفق شد مصرف آن‌ها را متوقف کند و با روی‌آوردن به ورزش به بازسازی زندگی خود پرداخته است.

او همچنین به مرور زمان رابطه‌اش با فرزندانش که در ابتدا از ملاقات با او پرهیز می‌کردند را ترمیم کرد: «نمی‌توانستم درک کنم چرا آن‌ها چنین رفتاری با من داشتند… اما اکنون رابطه‌مان بسیار قوی شده است.»

برونو همچنین از بی‌توجهی و سکوت هیئت بوکس بریتانیا (BBBofC) به شدت انتقاد کرد و بیان داشت که این نهاد می‌بایست مسئولیت بیشتری در حمایت از بوکسورهای بازنشسته بر عهده بگیرد. او اضافه کرد: «فکر کنید بوکسورها چقدر پول برای آنها به ارمغان آورده‌اند. حداقل کاری که می‌توانند انجام دهند، ساخت یک خانه سالمندان ویژه برای بوکسورها است. هیئت هیچ اهمیتی نمی‌دهد. ما کسانی هستیم که همه خطرات را به جان می‌خریم اما پس از بازنشستگی کسی از ما حمایت نمی‌کند.»

برونو که در سال 2012 و همچنین در بازه زمانی قرنطینه کرونا دوباره بستری شد، همچنان با دقت از سلامت روان خود مراقبت می‌کند و با انجام تمرینات منظم روزانه در مسیر بهبودی حرکت می‌کند.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا