اولین تصویر گرفته شده از یک انسان/عکس

بر اساس گزارش سلام نو و ، رمز و راز این آرامش غیرمعمول به تکنیک عکاسی آن عصر مربوط می‌شود. لویی داگر برای ایجاد این تصویر، صفحه فلزی خود را به مدت تقریباً ۱۰ دقیقه در معرض نور قرار داد؛ زمانی که به قدری طولانی بود که هیچ جسم متحرکی نتوانست در آن ثبت شود. در این میان، تنها یک نفر به‌صورت تصادفی به تاریخ پیوست: مردی در گوشه پایین سمت چپ که به قدری بی‌حرکت مانده بود تا تصویرش برای همیشه ثبت گردد، در حال واکس زدن کفش‌هایش بود.

این نوردهی طولانی به وضوح دلیل عدم وجود لبخند در عکس‌های قدیمی را توضیح می‌دهد. نگه‌داشتن یک لبخند به مدت چند دقیقه به حالت دردآوری منجر می‌شد و بالطبع، چهره را در تصویر نهایی دچار اختلال می‌کرد. تکنیک «داگرئوتایپ» که داگر آن را پس از فوت شریکش، نیسه‌فور نیپس، بهبود بخشید، نسبت به اولین عکسی که با ۸ ساعت نوردهی ثبت شده بود، پیشرفتی بزرگ محسوب می‌شود. این ارتقا، عکاسی را از یک فعالیت علمی کنجکاوانه به یک فناوری انقلابی بدل کرد.

اگرچه داگر در ابتدای کار به منظور جلب نظر سرمایه‌گذاران، بیشتر بر روی مجسمه‌ها و اشیاء بی‌جان متمرکز بود تا قابلیت‌های هنری و علمی اختراعاتش را به نمایش بگذارد، اما همین تصویر خیابانی به سندی تاریخی از یک لحظه تبدیل گردید. لحظه‌ای که انسان، برای نخستین بار، نه به‌عنوان سوژه اصلی، بلکه در حالتی تصادفی و شبح‌وار وارد تصویر شد و برای همیشه در آن باقی ماند. با توجه به جزئیات بیشتر، سایه‌های کم‌رنگی از دیگر افراد نیز در عکس قابل شناسایی است که همگی گواهی بر این واقعیت هستند که در آغاز، عکاسی تنها توانایی ثبت سکون را داشت، نه شلوغی و جنب و جوش زندگی روزمره.