وداع با پیترانجلی؛ پایان یک افسانه!
به نقل از خبرگزاری تسنیم، نیکولا پیترانجلی، اسطورهای بینظیر از دنیای تنیس ایتالیا و قهرمان دو دورهٔ رولانگاروس در سن 92 سالگی درگذشت. او نه تنها قهرمانی بزرگ، بلکه سهمی چشمگیر در ارتقاء ورزش ایتالیا و افزایش اعتبار جهانی آن داشت.
این تنیسور افسانهای در زمان حرفهای خود موفق به کسب 52 عنوان انفرادی گردید که از میان آنها، دو قهرمانی پشت سر هم در رولانگاروس در سالهای 1959 و 1960 به وضوح آشکار است. پیترانجلی اولین ایتالیایی بود که در یک تورنمنت گرنداسلم افتخار قهرمانی را کسب کرد و در سال 1976 نیز به عنوان کاپیتان تیم ملی ایتالیا، این تیم را به پیروزی در جام دیویس رهنمون ساخت.
آغاز مسیر؛ از اردوگاه جنگ تا زمینهای تنیس
سپس از اشغال تونس به دست متفقین در دوران جنگ جهانی دوم، خانواده پیترانجلی به اسارت درآمدند. نیکولا که در آن ایام نوجوان بود، در اردوگاه برای نخستین بار با تنیس آشنا شد و تواناییهای شگرفش در این ورزش توجهها را به سمت خود جلب کرد. با پایان جنگ، خانواده او به رم نقل مکان کردند. نکته جالب این است که پیترانجلی تا 19 سالگی بیشترین علاقهاش به فوتبال معطوف بود و حتی در تیم جوانان لاتزیو به میدان میرفت، ولی در نهایت تنیس را کرد، زیرا احساس میکرد این رشته او را به سفرهای بینالمللی بیشتری خواهد برد. او به سرعت پیشرفت کرد و در سن 20 سالگی به عنوان بهترین تنیسور ایتالیا شناخته شد.
اوج دوران ورزشی
پیترانجلی دوبار موفق به کسب قهرمانی جام انفرادی رولانگاروس شد. در سالهای 1961 و 1964 نیز به فینال این مسابقات راه یافت، اما هر بار از مانوئل سانتانای اسپانیایی شکست خورد. او در بخش دوبل و دوبل مختلط نیز در سالهای 1958 و 1959 عنوان قهرمانی را از آن خود کرد.
در تاریخ تنیس ایتالیا تنها دو نفر توانستهاند در انفرادی مردان به مقام قهرمانی در رولانگاروس برسند: نیکولا پیترانجلی و آدریانو پاناتا. پس از آنها، جورجو داستفانی و یانیک سینر نیز به فینالها راه پیدا کردند.
با وجود این موفقیتها، پیترانجلی هیچگاه در دیگر گرنداسلمها به فینال نرسید. بهترین عملکرد او در ویمبلدون در سال 1960 بود، جایی که در نیمهنهایی از بازی کنار رفت. او بعداً ابراز کرده بود که بزرگترین حسرت ورزشیاش عدم کسب قهرمانی در خاک ویمبلدون بوده است.
به طور کلی، پیترانجلی 44 عنوان انفرادی و 8 عنوان دوبل را به خود اختصاص داد و توانست به مقام سوم جهان دست یابد. او بین سالهای 1954 تا 1972 در تیم ملی ایتالیا در جام دیویس فعال بود و رکورددار تعداد پیروزیها در هر دو بخش انفرادی و دوبل باقی ماند. همچنین او تنها ایتالیایی است که عضو تالار مشاهیر بینالمللی تنیس میباشد.
یک پدیده ورزشی و فرهنگی
پیترانجلی بیش از یک قهرمان ورزشی بود؛ در دههٔ 1960 به یک پدیده فرهنگی در ایتالیا تبدیل شد. بازی قدرتمند، بکهند بینظیر و سبک حرکت نرم و جذاب او هنوز هم در رسانههای ورزشی این کشور تحسین میشود. چهرهٔ جذاب و کاریزماتیکش او را به یکی از شخصیتهای محبوب در جامعه هنری و اشرافی آن دوران تبدیل کرد و با ستارگانی چون مارچلو ماسترویانی، بریژیت باردو و کلودیا کاردیناله ارتباط داشت.
حضور فعال تا آخرین روزها
حتی در سالهای پایانی زندگی، نیکولا همچنان چهرهای شناختهشده در مسابقات بزرگی همچون مسترز رُم، رولانگاروس و جام دیویس باقی ماند. او با همان صراحت همیشگیاش درباره نسل جدید تنیسورها به بیان نظرات خود میپرداخت؛ صراحتی که گاهی منجر به انتقادهایی مبنی بر حسادت به نسل جدید میشد، اما او هرگز از ابراز عقایدش دست نکشید.
پس از قهرمانی ایتالیا در جام دیویس 2024، با شور و اشتیاق از یانیک سینر، قهرمان آن زمان و نفر اول تنیس جهان، یاد کرد و او را شایسته شکستن تقریباً تمام رکوردهای خود دانست، به جز رکورد 164 بازی ملی. با این حال، او بر این باور بود که سینر حتی در حال حاضر نیز بهترین تنیسور تاریخ ایتالیا محسوب میشود.
وداع با یک اسطوره
با درگذشت پیترانجلی، جامعه تنیس ایتالیا و جهان یکی از بزرگترین چهرههای تاریخ این ورزش را از دست داده است.
سرویس رسانهای رولانگاروس در پیامی تصریح کرد: او نماد تنیس ایتالیا بود و میراثی جاودان از خود برجای گذاشته است. دنیای تنیس قطعاً خلأ وی را به شدت احساس خواهد کرد.
فدراسیون تنیس ایتالیا نیز با انتشار بیانیهای اعلام کرد: ایتالیا در سوگ اسطورهاش است. نیکولا پیترانجلی، تنها ایتالیایی که به تالار مشاهیر بینالمللی تنیس راه یافته، در سن 92 سالگی درگذشت.
پیترانجلی پیشتر درخواست کرده بود که مراسم خاکسپاریاش در ورزشگاه با شکوه فورو ایتالیکو در رم برگزار شود؛ مکانی که به گفتهٔ خود او سه هزار صندلی، پارکینگ مناسب و مسیر سرپوشیده برای روزهای بارانی دارد. به نظر میرسد که آرزوی او به مورد توجه قرار گرفته و مراسم وداع با این اسطوره در روزهای آینده برگزار خواهد شد.
/
