نورالینک در مسیر پیشرفت قرار گرفت: افراد دارای محدودیت حرکتی از طریق تراشه مغزی کنترل بازوی رباتیک را به دست آوردند

شرکت نورالینک (Neuralink) با انتشار ویدیویی تازه، پیشرفت چشمگیری در حوزه توانبخشی عصبی به نمایش گذاشت. در این ویدیو، دو نفر که در آزمایش‌های بالینی درگیر هستند و دچار ناتوانی حرکتی می‌باشند، تنها با نیروی تفکر خود اقدام به کنترل یک بازوی رباتیک کردند.

این شرکت پیشرو در فناوری عصبی، که به‌دست ایلان ماسک تأسیس شده، اعلام کرده است که نخستین آزمایش‌های انسانی با تراشه مغزی «نورالینک» فراتر از کنترل واسط‌های رایانه‌ای رفته و اینک امکان هدایت تجهیزات فیزیکی مانند اندام‌های رباتیک را برای کاربران فراهم ساخته است.

در ویدیو منتشرشده در شبکه ایکس، «نولند آربو» که به‌نام مستعار «راکی» شناخته می‌شود، تنها با تمرکز ذهنی، یک بازوی رباتیک را به سوی دهان خود سوق داد. این فرد که از سال ۲۰۰۶ به‌دنبال یک حادثه دچار فلجی از ناحیه گردن به پایین شده، پیشتر با استفاده از یک کنترل‌کننده دهانی به انجام کارهایی نظیر بازی‌های ویدیویی می‌پرداخت.

علاوه بر این، فرد دیگری به‌نام «نیک رِی» که به بیماری «اسکلروز جانبی آمیوتروفیک» (ALS) مبتلاست، در یک نمایش دیگر، با استفاده از همین تکنولوژی توانست نشان دهد که قادر به برداشتن یک فنجان و نوشیدن از آن می‌باشد.

نورالینک در بیانیه‌ای اعلام کرد: «شرکت‌کنندگان در مطالعه بالینی ما، کنترل خود را از رابط دیجیتال رایانه به سمت دستگاه‌های فیزیکی، از جمله بازوهای رباتیک کمکی، گسترش داده‌اند. هدف ما افزایش دامنه دستگاه‌های قابل کنترل توسط نورالینک در درازمدت است.»

طبق گزارش این شرکت، در حال حاضر بیش از ۱۰ هزار نفر در صف انتظار برای دریافت این رابط مغز-رایانه (BCI) ثبت‌نام کرده‌اند. آزمایش‌های بالینی حاضر، به‌طور خاص بر روی افرادی که به‌واسطه آسیب‌های نخاعی یا بیماری‌های نورون حرکتی دچار فلجی کامل شده‌اند، متمرکز شده است. با این حال، نورالینک به چشم‌انداز ارائه قابلیت‌های نوین به افراد فاقد معلولیت در آینده نیز امیدوار است.

ایلان ماسک در اظهاراتی بلندپروازانه در تابستان امسال تأکید کرد که ممکن است این پیشرفت‌ها روزی به‌جایی برسند که «افراد بتوانند خاطرات خود را بارگذاری کرده و یک نسخه پشتیبان از خود ایجاد کنند.» به گفته ماسک، این امکان می‌تواند نهایتاً منجر به دانلود این خاطرات در یک بدن رباتیکی یا یک شبیه‌سازی دیجیتالی شود و مفهوم «جاودانگی دیجیتال» را محقق سازد.

این پیشرفت، به‌عنوان یک نقطه عطف در مسیر تبدیل فناوری واسط مغز-رایانه از یک ابزار تحقیقاتی به یک راهکار عملی برای بازیابی استقلال افراد دچار معلولیت‌های شدید به شمار می‌رود.