خاتمه به یک مرحله در ردبول؛ هلموت مارکو خداحافظی کرد

به نقل از خبرگزاری تسنیم، تنها شش ماه پس از جدایی پر سر و صدای کریستین هورنر، مدیر تیم ردبول، حالا این تیم دومین شخصیت حیاتی خود را نیز از دست داده است. هلموت مارکو، با اینکه قراردادش تا پایان سال 2026 اعتبار داشت، به عنوان مشاور موتور اسپورت از پست خود کنار می‌رود. اعلام رسمی این اقدام به خواست خود او و به دلیل خستگی و فشار کاری صورت گرفته اما به شکل غیررسمی، عمیقاً تحت تأثیر نارضایتی شدید مدیران قرار داشته است. چه عواملی به این وضعیت انجامید؟

در ابتدا، باید به نقش ویژه مارکو در این تیم توجه کرد. عنوان مشاور در ظاهر شاید چندان معنادار نباشد، ولی مارکو در واقع دارای اختیاراتی واقعی در ردبول بود. زمانی که این تیم تازه وارد دنیای فرمول یک شده بود، این اتریشی کهنه‌کار نزدیک‌ترین فرد به دیتریش ماتشیتز، بنیان‌گذار ردبول به شمار می‌رفت. حتی با تثبیت موقعیت کریستین هورنر و افزایش قدرت اجرایی او، هیچ تصمیم مهمی بدون مشورت مارکو اتخاذ نمی‌شد؛ به ویژه در زمینه رانندگان. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که تلاش هورنر برای کسب کنترل کامل ساختار ورزشی ردبول پس از درگذشت ماتشیتز به همین دلیل ناکام مانده است. همچنین، تهدید صریح مکس فرستاپن مبنی بر ترک تیم در صورت اخراج مارکو، به همراه افت موقت عملکرد ردبول، باعث پیروزی مارکو در این کشمکش شد. او در نبرد پیروز شد، اما شاید این پیروزی به درستی مدیریت نشد. حداقل به نقل از رسانه‌هایی چون روزنامه هلندی دلیمبرگر و تلگراف بریتانیا، شرایط این‌چنین است.

مطابق با گفته‌های این منابع، رفتار مارکو در نیمه دوم فصل انگیزه‌ای برای خشم مدیران جدید شد. نه تنها اظهارات جنجالی‌اش علیه آندره‌آ کیمی آنتونلی، بلکه سبک مدیریتی‌اش که شامل تصمیم‌گیری‌های پرسنلی بدون هماهنگی بود، برای مدیریت قابل قبول نبود. به نظر می‌رسد مارکو پس از کنار گذاشته شدن هورنر، این تصور را پیدا کرده بود که اکنون قیم نهایی و بی‌رقیب تصمیمات ورزشی تیم است و احساس امنیت کرده است.

یکی از اصلی‌ترین نقاط مناقشه، تصمیم ناگهانی مارکو درباره آینده رانندگان بود. او بر این باور بود که آروید لیندبلاد 18 ساله هم‌اکنون برای حضور در فرمول 1 در سال 2026 کاملاً آماده است، اما ماجرای دیگری که به‌وجود آمد جالب‌تر بود: طبق شایعات، مارکو الکس دان، راننده فرمول 2 را از مک‌لارن جدا کرده و به برنامه حمایتی ردبول اضافه کرده بود؛ در حالی که نه لورن مکیس، مدیر جدید تیم و نه الیور مینتزلاف، رئیس بخش موتور اسپورت ردبول این راننده را گزینه‌ای مناسب نمی‌دانستند. عاقبت این اقدام گیج‌کننده چه بود؟ دان ارتباط خود را با مک‌لارن قطع کرد و گمان می‌رفت قراردادش را با ردبول منعقد کرده، اما در نهایت با فسخ قرارداد ناتمام خود، غرامتی از اتریشی‌ها دریافت کرد! شاید تنها نکته مثبت برای او این باشد که در هر صورت، به احتمال زیاد نمی‌توانست با مک‌لارن به فرمول یک برسد.

به باور بسیاری، همین استقلال خودسرانه و بی‌هماهنگی مارکو باعث ایجاد نارضایتی شدید در مدیریت شده و اتهامات غیرمستند او به آنتونلی که باعث بروز موجی از حملات کاربران در شبکه‌های اجتماعی علیه این نوجوان ایتالیایی شد، آخرین ضربه بود. بنابراین، پس از پایان فصل در ابوظبی، دوران مارکو در ردبول به‌طور رسمی به پایان خواهد رسید.

روایت رسمی به گونه‌ای کاملاً متفاوت پیش می‌رود. الیور مینتزلاف این طور بیان می‌کند: هلموت از من خواست که در پایان سال از نقش خود کناره‌گیری کنم. از تصمیم او متأسفم؛ او بیش از دو دهه یکی از چهره‌های تاثیرگذار ردبول بوده و جدایی او به معنای پایان یک دوران مهم است. پس از گفت‌وگویی طولانی، متوجه شدم که زمان این تغییر برای او فرا رسیده است.

مارکو نیز در ظاهر همین روایت را تکرار می‌کند: اینکه در این فصل تقریباً قهرمان جهان شدیم، تأثیر عمیقی بر من گذاشت و فهمیدم اکنون زمان درستی برای پایان دادن به این فصل طولانی، فشرده و موفق است. برای تیم آرزوی موفقیت دارم و مطمئن هستم که در سال آینده برای هر دو عنوان خواهند جنگید.

این مواضع ممکن است به نظر ریاکارانه بیایند، اما قطعاً بدون ارتباط با واقعیت هم نیستند. به عنوان مثال، گزارش شده که مینتزلاف به مارکو پیشنهاد استعفای محترمانه داده بود؛ پیشنهادی که شاید مارکو آن را نمی‌پذیرفت، اما در نهایت تصمیم نهایی به نام او به ثبت رسیده است.

در هر صورت، یک دوره تاریخی به پایان می‌رسد. ردبول شخصیتی را از دست می‌دهد که نقش او نه تنها کلیدی بلکه تعیین‌کننده بوده؛ فردی که با شجاعتی بی‌سابقه، مکس فرستاپن 17 ساله را به دنیای فرمول یک معرفی کرد، استعدادهای فراوانی را شکوفا ساخت و همراه با هورنر و نیوی، پایه‌های یک تیم قهرمان را بنا نهاد. همچنین، دیگر کمتر شاهد اظهارنظرهای تند و تیز مارکو خواهیم بود؛ حتی اگر گاهی مانند ماجرای آنتونلی، این اظهارات به وضوح اغراق‌آمیز بوده‌اند.

اکنون این سؤال مطرح می‌شود: مکس فرستاپن چه؟ آیا او تهدید نکرد که در صورت جدا شدن مارکو، تیم را ترک خواهد کرد؟ اما شرایط امروز کاملاً متفاوت از آن زمان است. فرستاپن آن حرف‌ها را در اوج تنش‌های داخلی بیان کرد، زمانی که هنوز مطمئن نبود در عصر جدید قوانین فنی، بهتر است با ردبول بماند یا به مرسدس برود. اکنون او هیچ مشکلی با لورن مکیس ندارد و تمرکز او بر روی عملکرد تیم در سال 2026 معطوف شده است؛ تیمی با مدیریت جدید، بدون طرح‌های آدریان نیوی و با موتورهایی که بر خلاف گذشته، به‌طور کامل تحت برند ردبول تولید می‌شوند. برای فرستاپن، فرم و پتانسیل تیم به مراتب مهم‌تر از حضور یا عدم حضور هلموت مارکو در پیتی است. با این وجود، ناوجودی مارکو در کنار ردبول به طور قطع احساسی عجیب بر جا خواهد گذاشت.

/