آیا این موضوع غم‌انگیز نیست که کشور ما را به عنوان آقای فوتبال آسیا می‌شناسند در حالی که در این قاره در جایگاه هفتم قرار داریم؟

طبق گزارشی که خبرآنلاین منتشر کرده، روزنامه جوان اشاره کرده است که آمارهای موجود دائمی نیستند و تحت تأثیر تغییرات مداوم قرار می‌گیرند؛ به گونه‌ای که کوچک‌ترین پیشامدی می‌تواند این ارقام را به‌طور چشمگیری تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، واقعیت حضور لیگ‌برتر ایران (جام خلیج فارس) در رتبه ۶۲ جهانی و هفتم در آسیا حسرت‌بار است!

انتظار نداشتیم که در بین مدعیان بزرگ جهانی قرار بگیریم، زیرا به‌خوبی آگاهیم که فاصله فوتبال باشگاهی ما با لیگ‌های برتر جهانی، فاصله‌ای عمیق و گسترده است. اما این واقعیت را نیز نمی‌توان نادیده گرفت که با وجود نام‌گذاری‌های متعدد تحت عنوان حرفه‌ای، نتوانسته‌ایم به اصلاح و بهبود واقعی در فوتبال آماتوری خود بپردازیم و امیدوار بوده‌ایم که در موقعیتی بالاتر قرار بگیریم. متأسفانه، نه تنها نتوانسته‌ایم جایگاه خود را بهبود ببخشیم، بلکه به تدریج در آسیا نیز در حال از دست دادن رتبه‌های خود هستیم و ممکن است در سال‌های آینده در رتبه‌ای دو رقمی قرار بگیریم!

تلخی این موضوع به حضور در جایگاه شصت و دوم جهانی برنمی‌گردد، بلکه حسرت از قرار گرفتن در جایگاه هفتم آسیا بیشتر می‌شود؛ به‌ویژه زمانی‌که می‌بینیم لیگ‌هایی مانند عربستان، ژاپن، کره‌جنوبی، امارات، تایلند و چین به‌ترتیب در رده‌های اول تا ششم قرار دارند و نام ایران در قالب هفتمین لیگ باکیفیت قاره آسیا ثبت شده است، که حتی از لیگ‌های امارات و تایلند هم پایین‌تر است!

این حقیقت عذاب‌آور است که هنوز خود را آقای آسیا می‌دانیم و در خاطرات شیرین گذشته‌ای زندگی می‌کنیم که سال‌هاست دیگر وجود ندارد. در حالی‌که همسایگان ما که دیروز فوتبال برایشان یک سرگرمی ساده بود و حتی نتوانستند تماشاگران را به ورزشگاه‌ها بکشانند، اکنون به سرعت در حال پیشرفت هستند و اگر منصفانه قضاوت کنیم، می‌توانیم بگوییم که فاصله‌ای عمیق با آنها داریم. تازه باید اضافه کنیم که این پیشرفت‌ها حتی با تلاش ما هم همراه نیست!

فوتبال ایران در یک سراشیبی سقوط قرار دارد و گویا ما هنوز هم نمی‌خواهیم این حقیقت تلخ را بپذیریم. بی‌میلی ما به قبول واقعیات، از رده‌های پایه تا بزرگسالان، چه در سطح ملی و چه در سطح باشگاهی، مشهود است و همواره شاهد نتایج بدتری نسبت به قبل هستیم. متأسفانه نه تنها تدبیری برای این وضعیت اتخاذ نشده، بلکه مشخص است که انتظاری غیر از این نیز نمی‌رود. ما هنوز نمی‌دانیم چگونه باید سکوهای خود را مدیریت کرده و فرهنگ لازم را برای هواداران ایجاد کنیم. ما در استفاده از تکنولوژی VAR هنوز بلاتکلیف هستیم و نتوانسته‌ایم از آن در تمام بازی‌های لیگ به درستی بهره‌برداری کنیم. همچنین، ما تحت تأثیر دلالی مدیرانی هستیم که با قراردادهای ناپخته، به فوتبال ایران صدمات بیشتری وارد می‌کنند و روز به روز اعتبار آن را خدشه‌دارتر می‌کنند. در چنین شرایطی چگونه می‌توانیم انتظار داشته باشیم که جایی بالاتر در میان تیم‌های حرفه‌ای دنیا و آسیا به دست آوریم و از این آمارهای ناامیدکننده فاصله بگیریم، در حالی‌که در مراحل ابتدایی نیز هنوز در جا می‌زنیم و تفکرات ما برخلاف ادعاها و اعداد ذکرشده در قراردادهایمان، در سطحی آماتور هستند!

آمار اعلام شده از سوی فدراسیون جهانی تاریخ و آمار، همچون پتک محکمی بر سر فوتبال ایران فرود آمده است؛ چه زمانی که از شصت و دومین لیگ حرفه‌ای جهان صحبت می‌کند و چه در بیان رتبه هفتم لیگ در آسیا، که با رویه فعلی ما، دور از انتظار نیست که به زودی شاهد سقوطی جدی خواهیم بود. تا زمانی که ما هنوز در حال پرداختن به حواشی هستیم و تمایلی به پذیرش اشتباهات خود نداریم، بعید به نظر می‌رسد که گامی مؤثر برای رفع این مشکلات برداریم.

23302

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا