وداع غمانگیز ستاره پرسپولیس و تراکتور بهخاطر مشکل قلبی
براساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و به نقل از ورزش سه، فوتبال ایران بهزودی یکی از شخصیتهای سرشناس و محبوب سالهای اخیر خود را از دست داد. محمد عباسزاده، مهاجم سابق تیمهای نساجی مازندران، تراکتور، پرسپولیس و سایپا، بهدلیل بروز مشکلات جدی قلبی، ناچار به پایان حرفهای خود در فوتبال شد؛ خداحافظیای که تحمیل شده و در نتیجه هشدارهای پزشکی بود.
طبق اطلاعات پزشکی منتشرشده، این بازیکن با انسداد سه رگ قلب مواجه بود. دو رگ او که هرکدام دچار ۵۰ درصد گرفتگی بودند، با عمل آنژیوگرافی بازگشایی شدند، در حالی که رگ سوم با حدود ۷۰ درصد انسداد، با قرار دادن فنر درمان شد. با این حال، پزشکان بهطور جدی ادامه کار حرفهای او در زمینه فوتبال را خطرناک ارزیابی کردهاند؛ تصمیمی که در نهایت به خاتمه دوران بازیگری او انجامید.
عباسزاده از آن دست مهاجمان بود که صرفاً به آمار مشهور نبود؛ او به «حس» شناخته میشد. بازیکنی که در هر کجا که حضور داشت، خاطراتش در ذهن هواداران باقی ماند.
برای نساجی، او فراتر از یک مهاجم بهحساب میآمد؛ او بخشی از هویت تیم محسوب میشد. در نساجی مازندران، به یک نماد تبدیل گردید. رابطهاش با هواداران قائمشهری چیزی بیش از یک ارتباط بازیکن و تماشاگر بود. سکوها در شور و حال برای او به لرزه درمیآمدند و نامش با شعاری خاص و ماندگار طنین انداز میشد:
«شاهی شاهی دادا…
شاهی دادا…
تو پادشاهی دادا…
شماره ۳۳ تو پادشاهی دادا…»
در تراکتور، داستان روایت متفاوت اما به همان اندازه پررنگی داشت. گلهای سرنوشتساز، شرکت در لحظات حساس و رابطه عالی او با هواداران تبریزی، موجب شد که به سرعت به یکی از محبوبترین چهرهها در سکوهای یادگار امام تبدیل شود. در مقاطعی، نام او در میان گلزنهای برجسته تیم قرار داشت و بارها در شرایط دشوار، مشکل تراکتور را برطرف کرد.
البته در پرسپولیس، هرچند حضورش بهمدت کوتاهی بود، اما همین زمان کافی بود تا نامش در سطح اول فوتبال ایران بیشتر مطرح شود. عضویت در یکی از بزرگترین باشگاههای کشور، باعث شناختهتر شدن او گردید و مسیر حرفهایاش را به مرحله جدیدی وارد کرد.
بهطور کلی، عباسزاده در طول سالهای بازی در لیگ برتر ایران، آمار قابل توجهی از خود برجای گذارد؛ مهاجمی که در لیگ برتر و جام حذفی بارها برای تیمهایش گلزنی کرد و در مقاطع گوناگون، نقش تعیینکنندهای در نتایج ایفا کرد. با این حال، شاید مهمتر از آمار، شخصیت ورزشی او بود؛ بازیکنی پرشور، متعصب و درگیر با بازی تا آخرین لحظه.
اما اکنون فوتبال برای او متوقف شده است؛ نه بر روی میدان، بلکه در اتاق پزشک. جایی که دیگر اجازه ادامه این مسیر به او داده نشده است. او عزم خود را جزم کرده تا وارد عرصه مربیگری شود؛ مسیری که برای بسیاری از بازیکنان، یک ادامه طبیعی به زندگی فوتبالی است، اما برای عباسزاده، بیشتر شبیه یک تغییر ناخواسته به شمار میرود؛ از وسط میدان به روی نیمکت.
این خداحافظی، برای هوادارانی که او را در اوج هیجان دیدهاند، به سادگی نیست. بازیکنی که همیشه با تمام وجود بازی میکرد، حالا باید از دور نظارهگر فوتبال باشد. شاید بهترین توصیف برای این خداحافظی اندوهبار، جمله معروف فیلم گلادیاتور باشد: «آنچه در زندگی انجام میدهیم، در ابدیت پژواک پیدا میکند.»
و فوتبال عباسزاده بدون شک پژواکی خواهد داشت که در سکوهای نساجی، در شعارهای تراکتور و در یادهای هواداران فوتبال ایران باقی خواهد ماند.
شماره ۳۳ شاید دیگر در میدان حضور نداشته باشد، اما در ذهن هواداران، هنوز تمام نشده است.
258258
