یک نفر کولهاش را بر دوش میاندازد و به سمت مرز میرود، در حالی که دیگری با توپ فوتبال برای خدمت آماده میشود
مرتضی رضایی؛ به هیچ وجه به بحثهای مربوط به بیرانوند یا سایر فوتبالیستها پرداخته نمیشود. اگر موضوعی به قانونی تبدیل میشود یا به صورت قانونی وجود دارد، باید به درستی به اجرا درآید، مانند مفهوم «سرباز قهرمان» که خود تعریفی خاص دارد.
مفهوم «سرباز قهرمان» با «ملیپوش و ستاره فوتبال» تفاوت دارد. بنابراین نمیتوان تنها به دلیل دستیابی به سه جام جهانی یا کسب افتخارات ورزشی، ادعا کرد که شخصی مانند بیرانوند مشمول معافیت «سرباز قهرمان» میگردد.
مقصود من تنها معافیت یک فوتبالیست یا امکان حضور او در تیمهای نظامی نیست؛ بلکه موضوع این است که انتظارات به قدری افزایش یافته که بسیاری خود را محق میدانند که در شرایط مختلف از موقعیتهای خود سوءاستفاده کنند و حتی در صورت امکان، قوانین را به نفع خود تغییر دهند.
امروز به هزاران جوانی فکر میکردم که همگی در یک ویژگی مشترک بودند؛ یک روز کولهپشتیشان را برداشتند و راهی خدمت سربازی شدند. بسیاری در شهر خود و برخی دیگر دور از خانه، در دشوارترین شرایط، در پاسگاهها و مرزهای کشور و در نقاط صفر مرزی زیر باران و برف و سرما قرار داشتند. بسیاری رفتند، اما هرگز به خانه بازنگشتند.
آنان، که خیلیهایشان حتی از عقد قراردادهای میلیاردی بیبهره بودند، شغل خود را برای انجام خدمت سربازی از دست دادهاند. افرادی که از شهرت و آشنایانی که بتوانند از آنان حمایت کنند بیبهره بودند، اما با این حال خدمت خود را انجام دادند زیرا قانون برای همه یکسان بود!
سوال من از بسیاری از مدعیان این است که چه زمانی به دنبال راهکارهای ویژه برای این خدمت ارزشمند خواهند بود؟ آن هم در یک مجموعه فرهنگی – ورزشی که در کنار آن فوتبال بازی میشود. واقعاً این همه نگرانی و تظاهر برای چیست؟
معافیت پدیدهای مطلوب است و به طور طبیعی کسی نمیتواند با آن مخالف باشد، اما اگر این معافیت به صورت قانونی موجود است، باید برای همگان باشد، نه فقط گروه خاصی که سوابق ورزشی آنان شامل قانون «سرباز قهرمان» نمیشود.
در این جا، پشت هر جوانی که وقتی میگوییم «به خدمت رفت» یک مادر نگران ایستاده، پدری و خانوادهای چشم انتظار که گاهی سهم آنان به جز انتظار چیز دیگری نبوده است.
ای کاش شرایط به گونهای پیش نرود که واژههایی چون شهرت باعث کوتاه شدن قانون برای بعضی افراد شود.
251 251
