یک قرن انتظار برای دستیابی به لحظهای تاریخی/ از «نمیتوانی» به ایستادگی گلف در بازیهای آسیایی
مرتضی رضایی؛ به این ویدئو نگاهی بیندازید؛ صدای ضربه چوب، چند لحظه تمرکز، حرکتی حساب شده و توپی که در زمین جا به جا میشود.
شاید در نگاه اول، این تنها یک تصویر از یک رقابت گلف به نظر برسد، اما پشت این صحنه، بالغ بر یک قرن تاریخ و پیشینه نهفته است.
قرنی که برای آن زحمات بسیاری کشیده شده تا امروز دختری از ایران بتواند در بازیهای آسیایی برای گلف کشورش حضور یابد.
امسال و در بازیهای آسیایی، دختران ایرانی بسیاری از مرزهای سنتی را شکستند و رویدادهای بزرگی را رقم زدند که تنها مردم ایران قصه آن را میدانند و از کجا شروع کردند و به کجا رسیدهاند.
شاید برای تماشاگران خارجی، اشک ریختن بابت یک مدال برنز عجیب باشد، اما در پس این اشک دختر ایرانی، هزاران داستان ناگفته، هزاران «تو نمیتوانی» و «یک زن چه کار به این ورزش دارد» نهفته است.
امروز دختری از ایران چوب گلف را در دست گرفت و در مسابقات بازیهای آسیایی شرکت کرد؛ همه چیز شاید به ظاهر ساده باشد، اما این حضور تنها به معنای درخشش نام ایران در جدول رقابتها نیست.
برای گلف ایران، اینجا نقطه عطفی است که پس از مسیری طولانی به یک عرصه بزرگ میرسد؛ صحنهای که نسل جدید گلفبازان کشور در آن، تجربهای بینظیر در سطح قاره آسیا کسب میکنند.
هر ضربهای در این میدان، بخشی از یک داستان بزرگتر است؛ داستان رشتهای که بعد از سالها، اینک برای نخستین بار در بازیهای آسیایی به نمایش درآمده است.
این صرفاً یک ضربه نیست؛ این آغاز یک فصل نوین است.
نسلی که امروز بر این زمین ایستادهاند، صرفاً برای یک رقابت بازی نمیکنند؛ آنها نمایندگان سالها تلاش، عشق و استقامت گلف ایران هستند.
این لحظه را باید به یاد بسپارید، چرا که تاریخ گلف از این نقطه با فصل جدیدی نوشته خواهد شد.
۲۵۱ ۲۵۱
