یونس از دام نهنگ بی‌اعتمادی رهایی یافت؛ و همه موانع را پشت سر گذاشت تا به طلا دست یابد
خبرآنلاین: تصویری که سال‌ها در ذهن هواداران کشتی از یونس امامی شکل گرفته بود، نشان‌دهنده کشتی‌گیری است که همواره در آستانه‌های بزرگ به موفقیت نزدیک می‌شد، اما در لحظات سرنوشت‌ساز، مدال‌ها از دستانش رها می‌شد. بارها مشاهده کرده‌ایم که فاصله میان توانمندی‌های امامی و پیروزی‌های او تنها به چند دقیقه بستگی داشت؛ دقیقا همین دقایق بودند که می‌توانستند همه چیز را تغییر دهند. اما در بازی‌های آسیایی ناگویا، به نظر می‌رسید که این بار روایت متفاوتی در انتظار یونس باشد.
برای رسیدن به مدال طلای آسیا، امامی با یکی از دشوارترین مسیرها در جدول روبرو شد. مسیر او مملو از نام‌های بزرگ و قهرمانان جهانی، آسیایی و المپیکی بود که به هدفش سد می‌شدند. اما این بار امامی از هیچ کدام نترسید و به پیشروی خود ادامه داد. یکی پس از دیگری حریفان را از میدان به در کرد تا مشخص شود این بار یونس نمی‌خواهد در نیمه راه متوقف شود.
او پیش از آن که به مرحله فینال برسد، دو قهرمان بزرگ جهان و المپیک را شکست داد و خود را به آخرین مبارزه رساند؛ جایی که چالش بزرگی در انتظارش بود. در سوی دیگر تشک، آئویاگی، قهرمان جهان و نماینده میزبان، منتظر او بود. حریفی که نه تنها از نظر فنی بسیار توانمند بود، بلکه مورد حمایت گرم تماشاگران نیز قرار داشت.
اما مسابقه فینال برای یونس به شکلی آغاز نشد که انتظارش را داشت. در وقت اول، با نتیجه ۵ بر صفر عقب افتاد و سالن یکپارچه به حمایت از کشتی‌گیر ژاپنی پرداخته بود. به نظر می‌رسید دوباره همان سناریوی تلخ گذشته تکرار شود؛ همان لحظه‌هایی که امامی در میادین بزرگ دچار فشار می‌شد و مدال را از دست می‌داد.
اما این بار تفاوت بزرگی وجود داشت: یونس امامی تسلیم نشد. او در وقت دوم با اراده‌ای قوی به تشک بازگشت، نه برای مدیریت شکست، بلکه برای بازپس‌گیری کامل روحیه و روند مسابقه. فشار را افزایش داد، امتیاز کسب کرد و با به دست آوردن ۹ امتیاز در این وقت، یک بازگشت تماشایی را رقم زد. کشتی که به دست رفته بود، بار دیگر به چنگ او برگشت.
این لحظه قطعاً مهم‌ترین تفاوت یونس امامیِ ناگویا با نسخه‌های قبلی‌اش بود. او این بار با احساسات و ذهنی آرام به میدان بازگشت، حتی زمانی که در موقعیت ضعیف‌تری قرار داشت. وقتی سالن برعلیه او بود، تمرکزش را از دست نداد و هنگامیکه طلا در خطر بود، عقب نشینی نکرد. او سه قهرمان بزرگ را تا فینال شکست داد و در نهایت، قهرمان جهان و نماینده میزبان را در فینال مغلوب کرد.
یونس امامی در ناگویا تنها به کسب یک مدال طلا اکتفا نکرد، بلکه رسیدن به این افتخار به معنای پیروزی بر سختی‌های پروسه‌ای بود که او پشت سر گذاشت. طلایی که نه تنها نمایانگر موفقیتش در برابر بزرگترین نام‌ها بود، بلکه نتیجه یک فینال نفس‌گیر نیز بود. این بار امامی پایمردی کرد و همه حریفان به جز او، در برابر اراده‌اش شکست خوردند.
او در ناگویا عملی را به سرانجام رساند که شاید به اندازه خود مدال طلا ارزشمند بود. او تغییر تصویر خود را به نمایش گذاشت و ثابت کرد که کشتی‌گیری که سال‌ها در انتظار بروز یک قهرمانی بزرگ بود، سرانجام در مهم‌ترین لحظه به ایستادگی برخاست و سخت‌ترین مدال کشتی ایران در این بازی‌ها را به شایستگی به دست آورد.
253 258
