ضعف بزرگ در خط دفاعی استقلال؛ نقطه ضعف تیم سهراب نمایان گردید

“`html

خبرآنلاین: استقلال با استقرار در سیستم ۳-۴-۳ و بهره‌گیری از دو هافبک میانی جوان و متحرک، فضایی پرخطر را پشت خط دفاع خود ایجاد کرده است. این نقطه ضعف، همراه با مشکل حبیب فرعباسی در مهار شوت‌های از راه دور، می‌تواند به یک کانون بحران برای آبی‌پوشان در مواجهه با رقبای قدرتمند تبدیل شود.

حبیب فرعباسی به عنوان یکی از عناصر حیاتی استقلال در این فصل شناخته می‌شود. او دروازه‌بانی است که با نمایش‌های محکم و مطمئنش در هفته‌های ابتدایی لیگ بیست‌وششم تأثیر زیادی در نتایج تیم سهراب بختیاری‌زاده داشته و از لحاظ آماری نیز در رده گلرهای برتر لیگ قرار می‌گیرد. با این حال، با نگاهی به گل‌های دریافتی استقلال در این فصل، نکته‌ای حائز اهمیت نمایان می‌شود. این ضعف ریشه‌ای‌اش نه تنها به عملکرد دروازه‌بان برمی‌گردد، بلکه باید به بررسی ساختار دفاعی استقلال نیز پرداخت تا منشأ این مشکل مشخص شود.

آبی‌پوشان در این فصل با آرایش ۳-۴-۳ به میدان می‌روند، جایی که امیر رزاقی‌نیا و اسماعیل قلی‌زاده، دو هافبک میانی مستعد استقلال، نقشی برجسته در انتقال توپ و حمایت از خط حمله ایفا می‌کنند. با این وجود، تمایل این دو بازیکن به حرکت به سمت جلو و محدود بودن توانایی‌های دفاعی آنها، می‌تواند در برخی مواقع فضایی قابل توجهی را در مقابل خط دفاعی استقلال فراهم آورد، فضایی که می‌تواند به محلی مناسب برای شوت‌زنی حریفان تبدیل شود.

فضای خالی مقابل خط دفاع، فرصت طلایی برای رقبا

در دنیای فوتبال، دفع نخست توپ به‌معنای پایان یک حمله نیست. توپ‌های برگشتی یا آنچه که به توپ‌های سوم شهرت دارند، به ویژه در پشت محوطه جریمه، به موقعیت‌هایی حائز اهمیت برای چالش کشیدن ساختار دفاعی هر تیمی تبدیل می‌شوند. استقلال در شرایطی به سر می‌برد که به‌دلیل حضور دو هافبک میانی با ویژگی‌های هجومی، در بعضی مواقع در جمع‌آوری این توپ‌ها و جلوگیری از شوت‌زنی حریف با مشکلاتی مواجه می‌شود.

در چنین شرایطی، مهاجمان و هافبک‌های حریف این امکان را پیدا می‌کنند که تحت فشار کمی، از پشت محوطه جریمه شوت بزنند؛ وضعیتی که در تقابل استقلال با پرسپولیس و تراکتور کاملاً عیان بود. گل محمدمهدی محبی در دربی و گل سیدمهدی حسینی در مقابل تراکتور، نمونه‌هایی از شوت‌هایی بودند که دوباره توجه‌ها را به کارایی این منطقه از زمین و آسیب‌پذیری استقلال در برابر شوت‌های از راه دور جلب کردند.

مسئله بازی با تراکتور حتی عمیق‌تر و معنادارتر بود. تی‌تی‌ها چندین بار حمله خود را با شوت‌های از خارج محوطه جریمه آزمودند و در یکی از این موقعیت‌ها، تیبور هلیلوویچ با شوتی از این ناحیه دروازه فرعباسی را به ثمر رساند. هرچند گل او به‌دلیل وقوع هند از میلاد زکی‌پور باطل اعلام شد، اما دقایقی بعد، سیدمهدی حسینی در همان ناحیه موفق به گلزنی شد تا بار دیگر ضعف استقلال در کنترل فضای مقابل محوطه جریمه نمایان گردد.

فرعباسی، گلری که با شوت‌ها راحت نیست

ولی تمامی مشکلات به ساختار دفاعی استقلال محدود نمی‌شود. فرعباسی در واکنش‌های فوری، مهار ضربات نزدیک و تک‌به‌تک، توانایی‌های قابل توجهی از خود به نمایش گذاشته، اما به‌نظر می‌رسد که تحدید شوت‌های از راه دور و ضربات حاصل از توپ‌های برگشتی به سمت دروازه، یکی از چالش‌هایی است که او با آن مواجه است.

فرعباسی در زمره دروازه‌بان‌هایی که توانایی بالایی در مهار شوت‌های سنگین و ناگهانی از خارج محوطه دارند، قرار نمی‌گیرد. این ویژگی، وقتی با فضای خالی در برابر خط دفاع استقلال ترکیب می‌شود، خطر را دوچندان می‌کند. چراکه حریف نه‌تنها فرصت شوت‌زنی پیدا می‌کند، بلکه دروازه‌بانی را روبه‌رو می‌بیند که به‌نظر در این نوع ضربات بیشتر آسیب‌پذیر است.

بنابراین، چالش استقلال صرفاً به ضعف یک دروازه‌بان در مهار شوت محدود نمی‌شود، بلکه هم‌زمانی یک خلأ تاکتیکی در خط میانی با ویژگی‌های فنی گلر این تیم، می‌تواند موقعیت‌های گلزنی را برای رقبا فراهم کند. اگر هافبک‌های میانی نتوانند فضاهای پشتی خود را بپوشانند و مدافعان نیز دیر از خط دفاع خارج شوند، فشار مضاعفی به فرعباسی تحمیل خواهد شد.

دو گل خورده، دو هشدار جدی برای سهراب

شاید این نقطه ضعف در مواجهه با تیم‌های کم‌نقش و پایین جدول چندان چشم‌گیر نباشد، تیم‌هایی که ممکن است از حیث کیفیت یا جسارت بهره‌برداری از این فضاها ناکام باشند. اما در برابر تیم‌های مدعی و با جایگاه بالای جدول، وضعیت به‌کلی متفاوت خواهد بود. این تیم‌ها معمولاً هافبک‌ها و مهاجمان با قابلیت‌های بالایی دارند که می‌توانند از حداقل فضای موجود در پشت محوطه جریمه استفاده کنند و با یک شوت دقیق، روند بازی را دگرگون سازند.

نکته قابل توجه این است که دو گلی که استقلال در این فصل دریافت کرده، هر دو با شوت و در برابر رقبای بزرگ و مدعی، یعنی پرسپولیس و تراکتور به ثمر رسیده‌اند. آماری که اگرچه به تنهایی نمی‌تواند بر وجود یک ضعف ساختاری دلالت کند، اما به‌عنوان زنگ خطری جدی برای کادر فنی آبی‌ها محسوب می‌شود.

سهراب بختیاری‌زاده برای جلوگیری از تکرار این سناریو، باید به‌علاوه‌ی بررسی عملکرد فرعباسی، تدبیری برای پوشش فضای مقابل خط دفاعی اتخاذ کند. این اقدام می‌تواند از طریق تعیین وظایف دفاعی روشن‌تر برای هافبک‌های میانی، اصلاح جابه‌جایی بازیکنان در زمان دفع توپ یا اعمال تغییراتی در ساختار دفاعی تیم باشد.

استقلال در این فصل از نمایش‌های خوب فرعباسی بهره‌مند بوده، اما نمی‌تواند همواره به واکنش‌های دروازه‌بانش متکی باشد. وقتی فضای شوت‌زنی در اختیار رقیب قرار می‌گیرد و دروازه‌بان نیز در مهار این ضربات مزیت ویژه‌ای ندارد، این دو عامل می‌توانند به اضاعتی آسیب‌پذیر برای آبی‌پوشان تبدیل شوند، به‌خصوص در مسابقاتی که هر اشتباه کوچک ممکن است هزینه‌ای سنگین به همراه داشته باشد.

253 258

“`

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا