فرو رفتن قایقران در توهم کسب مدال‌های چندرنگ
کاروان ورزشی ایران در مسابقات ناگویا با کسب ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز، به جمع کل ۵۲ مدال دست یافت و در نهایت در رده ششم جدول نهایی قرار گرفت. این آمار عمومی به تنهایی قادر به نشان دادن عملکرد موفق تمام رشته‌ها نیست و همچنین نمی‌تواند شکست‌های احتمالی را اثبات کند. به منظور ارزیابی جامع و درست، ضروری است که به تفکیک رشته‌های ورزشی، تعداد ورزشکاران اعزامی، هزینه‌های صرف شده، رتبه‌های پایانی و اهداف اعلام شده پیش از آغاز رقابت‌ها پرداخته شود.
قایقرانی؛ غرق شدن در خیال مدال‌های گوناگون
رشته قایقرانی قبل از برگزاری بازی‌های آسیایی ناگویا یکی از حوزه‌هایی بود که با وعده‌های بزرگ به سمت مسابقات حرکت کرد. تبلیغات درباره به‌دست آوردن چندین مدال رنگی و حتی مدال طلا بالا بود، اما در نهایت نتیجه تمامی این ادعاها تنها یک مدال برنز بود. شکاف بین انتظارات مطرح شده از سوی مدیران فدراسیون و دستاوردهای واقعی ورزشکاران در میدان مسابقه چنان بزرگ بود که رئیس فدراسیون را وادار به عذرخواهی کرد.
در اینجا ضروری است که بپرسیم ارزیابی‌های فنی فدراسیون بر چه معیاری پایه‌گذاری شده بود؟ آیا نتایج رقبا به دقت مورد بررسی قرار گرفته بود؟ آیا وعده‌های مورد بحث در خصوص کسب مدال‌ها بر اساس رکوردها و عملکرد واقعی ورزشکاران بود یا اینکه هدف پر کردن فضاهای رسانه‌ای با خوش‌بینی‌های مدیریتی قبل از اعزام بود؟
به‌دست آوردن یک مدال برنز به خودی خود کم‌ارزش نیست، اما موضوع این است که وقتی یک فدراسیون از اعطای چندین مدال و طلا صحبت می‌کند، باید توضیح مناسبی برای فاصله قابل توجه بین وعده‌ها و واقعیت ارائه دهد. رشته قایقرانی در ناگویا بیشتر از این که در آب به رقابت با حریفان ناتوان باشد، در خیالی غرق شد که مدیرانش پیشاپیش آن را ساخته بودند.
253 258
