مشکلات اردوهای پرسپولیسی‌ها؛ مصدومیت‌های مکرر بازیکنان تحت هدایت تارتار
طبق گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ در روزهای اخیر، هواداران پرسپولیس با خبری غیرمنتظره مواجه شدند؛ محمدحسین کنعانی‌زادگان، کاپیتان تیم سرخ‌پوش، به علت مصدومیت قادر نیست تا پایان نیم‌فصل اول به همراه تیمش به میدان برود.
به نقل از ایرنا، وجود تعداد بالای مصدومیت در تیم پرسپولیس به یکی از نگرانی‌های بزرگ این تیم تا پایان هفته دهم لیگ برتر تبدیل گشته است. این وضعیت غیرعادی، با توجه به شیوه آماده‌سازی سرخ‌پوشان پیش از آغاز فصل، سؤالات زیادی درباره برنامه‌های بدنسازی و شیوه تمرینات آنها را به وجود آورده است.
فهرست بازیکنان مصدوم پرسپولیس به قدری طولانی شده که کادر فنی برای ترکیب اصلی خود با چالش‌های اساسی رو‌به‌رو است. کنعانی‌زادگان به دلیل پارگی مینیسک زانوی چپ، تا پایان نیم‌فصل نمی‌تواند به تیمش ملحق شود. همچنین، طبق ارزیابی‌های اولیه، محمد خدابنده‌لو به علت کشیدگی عضلات پای خود، حدود یک ماه از میادین دور خواهد بود و باکیچ نیز به مدت تقریبی شش هفته با مصدومیت دست‌وپنجه نرم می‌کند. علاوه بر این، وضعیت اوستون اورونوف و حسین ابرقویی نیز همچنان نامشخص مانده است که این موضوع نگرانی‌ها درباره سلامت جسمانی بازیکنان پرسپولیس را افزایش می‌دهد.
اما موضوع تنها به مصدومیت‌های فعلی ختم نمی‌شود. سرخ‌پوشان در طول فصل تا پایان هفته دهم، بازیکنان دیگری همچون محمد عمری، مهدی زارع، دانیال ایری، ابوالفضل جلالی، دنیل گرا، و بیفوما را نیز به دلایل مختلف مصدومیت در دسترس نداشته‌اند. این وضعیت نشان‌دهنده این است که مشکل مصدومیت در پرسپولیس نمی‌تواند تنها به عنوان یک اتفاق معمولی در فوتبال که هر تیمی در طول فصل با آن مواجه می‌شود، مورد نظر قرار گیرد.
جالب اینجاست که شرایط آماده‌سازی پرسپولیس پیش از آغاز فصل از نکات قابل توجه است. سرخ‌پوشان زودتر از تمامی تیم‌ها وارد عرصه نقل و انتقالات شده و با مشخص کردن اوضاع نیمکت خود، تمرینات پیش‌فصل را زودتر از بسیاری از رقبا آغاز کردند. حتی زمانی که برای دیگر تیم‌های ایرانی امکان برگزاری اردو در خارج از کشور میسر نبود، پرسپولیس تنها تیمی بود که به اردو در خارج از کشور رفت و تمرینات خود را در ترکیه برپا کرد. با این وجود، نتایج این آماده‌سازی در مقایسه با میزان مصدومیت بازیکنان تا این مقطع فصل چندان رضایت‌بخش به نظر نمی‌رسد.
این موضوع سوالات جدی‌ای را در مورد کادر فنی و به‌ویژه اعضای تیم بدنسازی به وجود می‌آورد؛ آیا شدت و حجم تمرینات با وضعیت بازیکنان سازگار بوده است؟ آیا برنامه‌های ریکاوری و پیشگیری از مصدومیت متناسب با نیازهای بازیکنان طراحی شده است؟ آیا مصدومیت‌های مکرر از نظر نوع و زمان وقوع به‌دقت بررسی شده‌اند تا ارتباطی با فشار تمرینات پیدا کنند؟
البته برای ارزیابی نهایی درباره علل این مسایل، باید ویژگی‌های هر مصدومیت، سوابق پزشکی بازیکنان، میزان حضورشان در تمرینات و مسابقات و نظرات کادر پزشکی مورد بررسی قرار گیرد، زیرا همه مصدومیت‌ها لزوماً منشأ مشترکی ندارند. با این حال، این سطح از مصدومیت‌ها نیازمند توجه است و باید جواب‌گوی کادر فنی به‌خصوص مهدی تارتار باشد.
موضوع جالب‌تر اینکه پرسپولیس نسبت به سایر حریفان خود در این فصل دارای ترکیبی عمیق و قوی است و در پست‌های مختلف بازیکنان متعددی در اختیار دارد. برخورداری از چنین ظرفیت‌هایی باید به کادر فنی این امکان را دهد که در صورت غیبت یک بازیکن با تغییرات تاکتیکی و معرفی گزینه‌های جایگزین، فشار را از روی ترکیب اصلی بردارند.
مقایسه شرایط پرسپولیس با استقلال و تراکتور نیز سوال‌برانگیز به نظر می‌رسد. این دو رقیب سرخ‌پوشان در کنار لیگ برتر، درگیر رقابت‌های لیگ قهرمانان آسیا نیز هستند و با فشار زیاد مسابقات و سفرها مواجه‌اند، اما پرسپولیس که در این رقابت‌ها شرکت ندارد، همچنان با فهرستی طولانی از مصدومان دست‌وپنجه نرم می‌کند. این وضعیت سوال جدی‌ای را ایجاد می‌کند؛ چرا تیمی که از نظر برنامه ورزشی با فشار کمتری مواجه است، با این حجم نگران‌کننده‌ای از مصدومیت‌ها رو‌به‌روست؟
پرسپولیس برای ادامه فصل و حفظ شانس قهرمانی به بازیکنان آماده و در دسترس نیازمند است. اگر این وضعیت ادامه یابد، می‌تواند آسیب جدی‌تری به سرخ‌پوشان در این فصل بزند. اکنون زمان آن فرا رسیده است که کادر فنی پرسپولیس به همراه کادر پزشکی به این سوالات پاسخ دهند. پاسخ به این پرسش‌ها می‌تواند در سرنوشت پرسپولیس در این فصل تأثیرگذار باشد.
257 251
