آقای پژمان درستکار، این چه نتیجه‌ای است/ کشتی آزاد فقط امیرحسین زارع نیست
با وجود این همه توان، استعداد و پشتوانه قهرمانی در کشتی آزاد ایران، طبیعی است که حضور این تیم در آوردگاه جهانی فقط به معنای «شرکت کردن» و بسنده کردن به چند مدال پراکنده نباشد.
بله، امیرحسین زارع در مسابقات قهرمانی جهان به مدال طلا رسید و نام ایران را دوباره با افتخار بر سر زبان‌ها آورد؛ اتفاقی که شایسته قدردانی است. اما این طلای درخشان نباید تبدیل به سپری شود برای کم‌اهمیت جلوه دادن یا نادیده گرفتن دیگر دستاوردها و نتایج تیم.
کشتی آزاد ایران، تنها به زارع محدود نمی‌شود. وقتی حسن یزدانی و رحمان عموزاد با ظرفیت‌ها و تجربه‌ای که دارند، باز هم از رسیدن به فینال بازمی‌مانند، افکار عمومی حق دارد این سؤال را جدی‌تر مطرح کند: برنامه‌ریزی فنی دقیق کجا انجام شده، آنالیز حریفان چگونه صورت گرفته و مدیریت مسابقات چه خروجی‌ای داشته است؟
مردم فقط به رنگ مدال‌ها قانع نیستند؛ آن‌ها می‌خواهند تیم ملی ایران در تمام اوزان، با برنامه، تمرکز و توان واقعی برای قهرمانی بجنگد و نتیجه‌ای هم‌سنگ جایگاهش رقم بزند.
طلای زارع ارزشمند است، اما نباید اجازه بدهد اگر در سایر وزن‌ها کاستی یا ناکامی رخ داده، پشت موفقیت یک نفر پنهان شود. پیروزی یک کشتی‌گیر نباید بهانه‌ای برای بی‌نیازی از بررسی دقیق عملکرد مجموعه، از کادر فنی تا تصمیم‌های اتخاذشده باشد.
آقای درستکار! کشتی آزاد ایران فقط یک مسیر معمولی نیست؛ اینجا تاریخ، اعتبار و سرمایه‌های بزرگ وجود دارد. جایگاه ایران در کشتی جهان آن‌قدر متعالی است که سزاوارش نیست به یک مدال طلا دل ببندیم و از کنار دیگر نتایج با بی‌توجهی عبور کنیم.
نیاز امروز مردم «بهانه» نیست؛ چیزی که انتظار دارند پاسخ روشن و نتیجه قابل ارائه است.
کشتی ایران از نام و اعتبار هیچ مربی جدا نیست و بزرگ‌تر از آن است که یک مدال، مانع نقد منصفانه و واقع‌بینانه عملکرد کادر فنی شود.
257 251
