زمانی که افسانه به بخشی از فرهنگ تبدیل میشود/ بزرگترین یادگار حسن یزدانی فقط مدالهای او نیست!
حسن یزدانی به تنهایی بهقدری افتخار و موفقیت کسب کرده است که میتواند نمایانگر عظمت و بزرگی یک ملت باشد، چه برسد به یک استان یا شهر! او با مدالهای خود به گونهای عمل کرده که حالا مشاهده میکنیم شهر کوچک جویبار دارای ۴ نماینده در تیم ۱۰ نفره کشتی آزاد است.
اما شاید اهمیت و تاثیر واقعی حسن یزدانی به هیچیک از مدالهایش مربوط نگردد. او به نماد و فرهنگی تبدیل شده است که به جوانان جویبار یادآوری میکند با تلاش و کوشش میتوانند به تمامی آرزوهای خود دست یابند و در فرازهای جهانی بایستند.
از طرف دیگر، یکی از رکوردهای با ارزش حسن یزدانی، بهطرز جالبی کمتر از سایر موفقیتهایش مورد توجه قرار گرفته است. او هرگز از هیچ میدان مسابقهای بدون کسب مدال به کشور بازنگشت. این رکورد نهتنها در کشتی، بلکه در هیچ رشته ورزشی دیگری در میان اسطورههای ورزش کشورمان وجود ندارد.
حسن یزدانی نخستین بار با تیم ملی در مسابقات آسیایی و جهانی نوجوانان شرکت کرد و با مدالی درخشان به خانه برگشت. او در مسابقات جوانان جهان ۲۰۱۴ طلا را از آن خود کرد و از سال ۲۰۱۵ که به ترکیب اصلی تیم ملی بزرگسالان پیوست، تاکنون در طول ۱۰ دوره حضور در مسابقات جهانی و المپیک، ۱۰ مدال به ارمغان آورده است.
و حال، هیچ کس به اندازه خود یزدانی از دیدن یک جوان همشهریاش که با تبعیت از همین الگوی موفق، نیمی از مسیر او را پیموده است، خوشحال نیست. ما از محمد نخودی صحبت میکنیم که در اوج جوانی و پیش از رسیدن به ۲۵ سالگی، افتخار کسب ۵ مدال متوالی جهانی را داشته است.
محمد نخودی پس از برگزاری مسابقات نوجوانان جهان ۲۰۱۸ در زاگرب – که مدال کسب کرد – این موفقیت را در مسابقات جوانان آسیا و جهان نیز تکرار کرد و از سال ۲۰۲۱ به عنوان نماینده در رده بزرگسالان در وزن ۷۹ کیلوگرم به تیم ملی پیوست. او در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ به فینال وزن خود رسید و با دو مدال نقره به خانه برگشت.
در سال ۲۰۲۳، او بدشانس بود و مدال برنز را کسب کرد. وزن او در المپیک وجود ندارد و او نتوانست در پاریس ۲۰۲۴ شرکت کند. اما دو ماه بعد، در مسابقات جهانی ۲۰۲۴ آلبانی در چهار وزن غیرالمپیکی، در حالی که با افسانه کشتی جهان، جردن باروز، رقابت کرده بود، در نیمهنهایی با ۶ امتیاز پیش بود که دچار مصدومیت زانو شد و نتوانست ادامه دهد.
او مدال برنز ۲۰۲۴ را با شجاعت و با زانوئی که بدون رباط بود، بهدست آورد. مدالی که امسال در مسابقات جهانی ۲۰۲۵ تکرار شد و این نیز نشانهای از تأسیس یک الگو از حسن یزدانی است که با وجود مصدومیت، به روی تشک رفت و به اعتبار خود فکر نکرد، بلکه به سرزمینش و مردمی که منتظر مدال او بودند، توجه کرد.
بهزودی، نخودی به وزن المپیکی خواهد رفت و مطمئناً مدال المپیک را هم خواهد گرفت و ما امیدواریم مدال بعدی او مسلماً رنگ طلا داشته باشد. همچنین، امیدواریم این عادت که هیچگاه بدون مدال برنگشتن، به یک فرهنگ عمومی در میان تمامی ورزشکاران ما تبدیل شود.
اینجا را بخوانید: سه دلاور ایران دوباره در زاگرب مدال گرفتند/ پایتخت کرواسی، جایی که حسن یزدانی استارت زد
