زنان و تمامی داستانهای دنیای فوتبال
مرتضی رضایی؛ زمانی که این خبر را شنیدم واقعاً خوشحال شدم؛ برخی خبرها واقعاً لذتبخش هستند. در میان دریای اخبار منفی، از کمبود آب و برق، تنشهای منطقهای، فقر و بیکاری، و بارانی که نمیبارید تا نانی که برای بسیاری دست نیافتنی است؛ خبر برگزیده شدن مرضیه جعفری به عنوان بهترین مربی سال آسیا برای دقایقی هم که شده حال و هوای بسیاری را تغییر داد.
او دستاوردی را کسب کرده که پیش از این هیچ فردی در ایران موفق به به دست آوردنش نشده! نه تنها او، بلکه امشب بسیاری از مردم این سرزمین به خاطر این موفقیت در اوج شادی به سر خواهند برد.
اگر به زندگی مرضیه جعفری نگاهی بیندازیم، میتوانیم داستانی غمانگیز را مشاهده کنیم؛ چه در آن سال تلخ یعنی ۸۲ و زلزله بم که دوستان، همکاران و تعدادی از شاگردانش را از دست داد و چه در سالهای بعد که در سوگ عزیزان خانوادهاش نشست.
با این حال، قدرت اراده مرضیه به مراتب بیشتر از مشکلاتی بود که زندگی برایش رقم زد. او هرگز تسلیم نشد، عقب ننشست و هر سال بر افتخاراتش افزود.
سالها در کنار تیم خاتون بم در اوج سطح فوتبال بود و بعد از اینکه به تیم ملی پیوست، موفقیتهایش یکی یکی به ثبت رسید تا اینکه قصهاش به امشب رسید.
اکنون نوبت اوست که برای یک لحظه حتی، چشمانش را ببندد، تمام غمها و نگرانیهایش را فراموش کند و خود را در تاریخ جاودانه کند.
او اکنون تاجی دارد که فقط و فقط او شایسته آن است. با این حال، تردیدی ندارم که در لحظه دریافت جایزهاش، به یاد تمامی دخترانی بود که برخی از آنها دیگر در بین ما نیستند؛ به ویژه دختران بمی که با رفتنشان غم عمیقی را بر دل مرضیه جعفری نشاندند. او چند سال پیش به خبرآنلاین گفت: «زمانی که اندوه شهر و بوی مرگ را در فضای شهر حس میکردم، به خودم میگفتم تنها کاری که از دست من برمیآید این است که به عنوان مربی کمی شادی برای مردم به ارمغان بیاورم. من میتوانستم دختران بمی را از آن فضا بیرون آورم و به همین دلیل در سال ۸۳ دوباره فعالیت حرفهایام را شروع کردم و کار بسیار دشواری بود.
تمام خانهها غمگین بودند، مردم در حال از دست دادن عزیزانشان بودند و به همین خاطر خارج کردن دختران و زنان از خانهها بسیار سخت بود. هیچکس انگیزهای نداشت، اما من ایمان داشتم که خداوند در این مسیر به من کمک خواهد کرد و اکنون بسیار خوشحالم که مردم شهرم احساس شادی میکنند.»
مرضیه خانم! قطعاً بار دیگر مردم شهر شما خوشحالاند؛ نه فقط مردم بم، بلکه سرتاسر ایران به احترام شما خواهند ایستاد و به خاطر این افتخار بزرگ شما را تشویق خواهند کرد.
شما در حقیقت سرآمد تمام داستانهای فوتبال این کشور هستید، خانم جعفری، و ما تا سالها بعد به شما، به فوتبال زنان و به افتخاری که کسب کردهاید، افتخار خواهیم کرد.
۲۵۱۲۵۱
