تلسکوپ جیمز وب موفق به شناسایی ابرنواختری به سن ۱۳ میلیارد سال شد

تلسکوپ فضایی جیمز وب به همراه مجموعه‌ای از رصدخانه‌های بین‌المللی موفق به شناسایی یک ابرنواختر شده است که قدمت آن به حدود سیزده میلیارد سال پیش بازمی‌گردد.

به گزارش ایتنا و به نقل از Engadget، آژانس فضایی اروپا (ESA) روز سه‌شنبه خبر از این کشف مهم داده و اعلام کرد که این تیم تحقیقاتی موفق به ثبت انفجار پرتو گاما از ستاره‌ای شده است که در زمان وقوع انفجار، تنها حدود هفت‌صد و سی میلیون سال از عمر جهان می‌گذشت. تلسکوپ وب همچنین توانسته کهکشان میزبان این ابرنواختر را شناسایی کند.

پیش از این، قدیمی‌ترین ابرنواختر شناسایی شده به دورانی برمی‌گشت که جهان تقریباً یک میلیارد و هشت‌صد میلیون سال قدمت داشت؛ به عبارت دیگر، این کشف جدید بیش از یک میلیارد سال قدیمی‌تر از رکورد قبلی محسوب می‌شود.

در تصویر منتشرشده، انفجار پرتو گاما به‌طور واضح قابل مشاهده است؛ یک لکه کوچک قرمز که در قسمت مرکزی کادر بزرگ‌نمایی‌شده در سمت راست، خودنمایی می‌کند.

 

لکه قرمز کوچک در مرکز کادر، قدیمی‌ترین چیزی است که تاکنون مشاهده کرده‌اید

اندرو لوان، یکی از نویسندگان مقاله پژوهشی، در بیانیه مطبوعاتی ESA بیان کرد: «این مشاهده نشان‌دهنده این است که تلسکوپ جیمز وب می‌تواند ستاره‌های منفرد را در دوره‌ای که جهان تنها پنج درصد از سن کنونی خود را داشته، رصد کند. در پنجاه سال گذشته، تعداد بسیار محدودی انفجار پرتو گاما در یک میلیارد سال ابتدایی عمر جهان شناسایی شده است. این واقعه فوق‌العاده نادر و هیجان‌انگیز است.»

بنا بر یافته‌ها، انفجار سیزده میلیارد ساله مورد بحث ویژگی‌ها و خصوصیات مشابهی با ابرنواخترهای مدرن و نزدیکمان دارد. هرچند این نتیجه در نگاه نخست چندان شگفت‌انگیز به نظر نمی‌آید، اما دانشمندان انتظار داشتند تفاوت‌های بیشتری میان ستارگان اولیه و ستارگان معاصر پیدا کنند؛ چرا که معمولاً ستارگان نخستین دارای جرم بیشتری بودند، طول عمر کوتاه‌تری داشتند و عناصر سنگین کمتری در ترکیبشان وجود داشت. نیال تنویر، یکی دیگر از نویسندگان مقاله، اظهار داشت: «ما با ذهنی باز به این پژوهش پرداخته‌ایم، اما تلسکوپ وب نشان داد که این ابرنواختر شباهت زیادی با نمونه‌های مدرن دارد.»

فرآیند شناسایی این پرتو گاما شباهت زیادی به یک همکاری بین‌المللی و هماهنگ داشت. ابتدا، رصدخانه نیل گرلز سویفت ناسا محل دقیق منبع پرتو ایکس را شناسایی کرد و داده‌های به‌دست‌آمده مسیر را برای رصدهای بعدی وب و تعیین فاصله آن هموار ساخت.

به گزارش ایتنا، پس از آن، تلسکوپ نوری نوردیک مستقر در جزایر قناری اسپانیا نشانه‌هایی یافت که نشان‌دهنده فاصله بسیار زیاد این رویداد بود. ساعاتی بعد، تلسکوپ بسیار بزرگ رصدخانه جنوبی اروپا در شیلی سن این انفجار را محاسبه کرد: هفت‌صد و سی میلیون سال پس از وقوع «مهبانگ». بر اساس اعلام ESA، تمامی این مراحل در مدت زمان کمتر از هفده ساعت انجام شد.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا