جناب وزیر ورزش! صحبت‌های خوبی در مورد ضعف مدیریت فوتبال مطرح می‌کنید، اما وظیفه شما فقط صحبت نیست/ لطفا اقدام کنید

دنیامالی همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که مسئولیت ساخت ورزشگاه‌های اختصاصی برای باشگاه‌ها بر عهده دولت نیست و بیان می‌دارد: «فوتبال آیا به منابع مالی کم دچار است؟» او به موضوعی حیاتی اشاره می‌کند: مشکلات فوتبال فقط ناشی از کمبود بودجه نیست و بخش عظیمی از آن به سوءمدیریت و ورود افرادی وابسته است که ایجاد حاشیه می‌کنند.

این چند نکته به خوبی گویای این است که وزیر ورزش به درستی منشاء مشکلاتی را که فوتبال ایران در طول سال‌های اخیر با آن مواجه بوده است، شناسایی کرده و درک کرده است که چه عواملی این رشته ورزشی را از مسیر صحیح خود منحرف نموده‌اند.

شنیدن نگرانی‌ها از سوی مسئولین واقعیتی امیدبخش است. بدون شک وقتی یک مقام مسئول به جای نادیده گرفتن مسائل یا عادی جلوه دادن آن‌ها، به بیان مشکلات می‌پردازد، این خود یک گام مثبت به شمار می‌رود، به خصوص در فوتبال ایران که معمولاً مشکلات معمولاً انکار می‌شوند و این نوع نگاه می‌تواند به طور غیرمنصفانه هر فردی را که قصد صحبت درباره این مسائل را دارد، مغرض قلمداد کند. در حالی که اظهارات وزیر ورزش نشان‌دهنده عدم وجود قصد و غرض خاصی در این زمینه است. با این حال، یک نکته مهم وجود دارد.

بی‌شک رسانه‌ها و منتقدان تنها به بیان مشکلات می‌پردازند یا در نهایت راه‌حلی پیشنهاد می‌کنند، اما وقتی پای مسئولینی نظیر وزیر ورزش در میان است، داستان تغییر می‌کند، چرا که شنیدن مسائل از زبان کسی که توانایی تصمیم‌گیری برای حل و فصل آن‌ها را دارد، امیدبخش بوده و در عین حال مطالبه‌گر نیز هست و این جمله «ای که دستت می‌رسد کاری بکن» را یادآوری می کند.

واقعاً هنگامی‌که یک مقام مسئول به وجود مشکلات اعتراف می‌کند، ناخواسته انتظاری برای انجام اقداماتی به منظور حل آن به وجود می‌آید، زیرا اگر تنها قرار باشد مشکلات را بیان کنند، دیگر هیچ تفاوتی بین رسانه‌ها، منتقدان و مسئولینی چون وزیر ورزش وجود ندارد؟

آنچه که وزیر ورزش به آن اشاره می‌کند، واقعیتی است که سال‌هاست رسانه‌ها و بسیاری از منتقدان آن را فریاد می‌زنند، اما غالباً نادیده گرفته یا انکار شده است، اما دنیامالی با نظراتش در خصوص ریشه مشکلات فوتبال نشان داده که به هشدارهای رسانه‌ای ایمان دارد. بنابراین، این مقام مسئول می‌تواند اقداماتی برای اصلاح روند ناکارآمدی که فوتبال ایران را به حاشیه کشانده، انجام دهد. دست او بدون شک وسیع‌تر از رسانه‌هایی است که فقط می‌توانند هشدار دهند و گزارش بنویسند.

او قادر است جلوی یک روند غلط را بگیرد و در راستای اصلاح ساختار گام بردارد، به ویژه در حیطه‌ای چون فوتبال ایران که بیشتر از هر چیز به عزم راسخ برای حل و فصل مشکلات نیاز دارد. این که وزیر بیان می‌کند مشکل فوتبال تنها محدود به مسائل مالی نیست، کاملاً درست است، اما از دنیامالی که باید به خوبی واقعیت‌ها را درک کند، انتظار می‌رود که گام‌هایی در جهت حل این مسائل بردارد و فوتبال را از چنگ افرادی که برای آن حاشیه می‌سازند، نجات دهد.

امروز فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری نیاز به اتخاذ تصمیمات شجاعانه و دلسوزانه دارد. تصمیماتی که به اصلاح رویه‌های کهنه و مهم‌تر از همه، قطع دست آن جمعی که خود از ریشه مشکلات هستند، بپردازد و شاید وزیر ورزش همان نجات‌دهنده‌ای باشد که می‌تواند معضلات فوتبال را حل نماید.

17302