مدیر عامل تراکتور! غیبت چند ماهه بیرانوند بر روند بازیها تاثیری نخواهد گذاشت، اما نبود یک پاکبان در محل کاریاش و به تبع آن، افکار عمومی واکنشهای زیادی را به همراه دارد
روزنامه اطلاعات گزارش داد: مدیرعامل باشگاه تراکتور با اشارهای غیرمستقیم به قوانین مربوط به سربازی، خواستار اصلاح این قوانین شد و اظهار داشت: «بهعنوان مثال در برخی رشتهها نظیر شطرنج، ورزشکارانی که به مدال دست مییابند، از معافیتهای مخصوص قهرمانان برخوردار هستند؛ اما بازیکنانی مانند بیرانوند که در سه دوره از مسابقات جامجهانی حضور داشته و برای فوتبال کشورمان افتخارآفرینی کردهاند، از این مزایا محروم هستند. به نظر من، این موضوع به بررسی مجدد قوانین نیاز دارد و ما نیز در این راستا پیگیریهای خود را ادامه خواهیم داد.»
شکی نیست که شرکت در تیم ملی فوتبال افتخار بزرگی به شمار میآید و بیرانوند به عنوان دروازهبان این تیم یکی از ارکان افتخارآفرینی در ورزش ایران است، اما باید به این نکته توجه داشت که این امر بهتنهایی نمیتواند به عنوان افتخار ملی تلقی شود، چرا که مفهوم افتخار ملی بسیار فراتر از یک حضور در ترکیب تیم ملی فوتبال است.
اینکه فوتبال مخاطبان فراوانی دارد دلیلی نمیشود که ورزشکارانش به خودی خود سرآمد دیگر رشتهها به حساب آیند و به عنوان نماد ملی معرفی شوند.
به نظر میرسد مدیر عامل تراکتور به جایگاه واقعی فوتبال در جامعه واقف نیست و اظهاراتش تحت تأثیر جریانات غیرواقعی دنیای فوتبال قرار دارد.
در صورتی که یک فوتبالیست چند ماه از میادین دور بماند و فوتبال تعطیل شود، چه تغییراتی در جامعه ایجاد خواهد شد؟ آیا این موضوع بر معیشت مردم یا عملکرد دولت تأثیر خواهد گذاشت؟
حال آنکه اگر سایر گروههای اجتماعی به مدت یک ماه فعالیت نداشته باشند، چه اتفاقی خواهد افتاد؟ بهعنوان مثال، اگر کارگران زحمتکش خدمات شهری یک ماه کار نکنند، چه آسیبی به زندگی مردم و روند کار دولت وارد میشود؟
فوتبال تنها یک سرگرمی است
باید اذعان کرد که فوتبال صرفا بهعنوان یک سرگرمی شناخته میشود و موقعیت حقیقی آن حتی از ورزش همگانی هم کمتر است، زیرا ورزش همگانی تأثیر مستقیم بر سلامت جامعه میگذارد، در حالی که فوتبال حرفهای چنین تاثیری ندارد! آیا آقای حجت کریمی که ابراز نارضایتی میکند از اینکه چرا قهرمانان سایر رشتههای ورزشی مانند شطرنج از قانون سرباز قهرمان بهرهمند میشوند، و معافیت میگیرند، این نکته را در نظر میگیرد که قهرمانان سایر رشتهها تنها در صورت قهرمانی در مسابقات جهانی میتوانند از این امتیاز استفاده کنند و نه صرفاً به خاطر عضویت در تیم ملی و احتمال حذف اولیه؟
علاوه بر این، آنها حتی برای تمرینات و حضور در اردوهای آمادهسازی، گاه هزینههایی را از جیب خود میپردازند تا خود را به مسابقات بینالمللی برسانند و به قهرمانی دست یابند، در حالیکه فوتبالیستهای ملی هر سال دهها میلیارد تومان دریافتی دارند برای بازی در لیگ داخلی بدون آنکه موفق به کسب عناوین در سطح آسیا شوند.
در حالی که مسابقات جامجهانی در حال برگزاری و توجهات به فوتبال جلب شده، تیم ملی المپیاد ریاضی ایران با کسب چهار مدال طلا و دو مدال نقره، عنوان قهرمانی چهارمین دوره مسابقات بینالمللی ریاضی چین را به دست آورد، اما این رویداد مهم هیچ توجه رسانهای را جلب نکرد.
اینکه افکار عمومی بیشتر به اخبار فوتبال توجه داشته باشد و نسبت به این موفقیت بزرگ غافل باشد، طبیعی است، اما اینکه شخصی در مقام مدیریت بخواهد به مسائل مانند افکار عمومی بنگرد، جای نگرانی دارد.
