رونالدینیو: تمام افتخارات را کسب کردم، اما یک آرزو همیشه در دلم مانده است
رونالدینیو، legend فوتبال برزیلی، در گفتگویی احساساتی از تنها بزرگترین حسرت زندگی خود پرده برداشته است؛ حسرتی که او معتقد است هیچیک از افتخارات و جوایز نتوانستهاند آن را جبران کنند.
برنده توپ طلای جهان در ابتدا به نقدهایی که به شیوه زندگیاش وارد است، اشاره کرد و بیان داشت:
«افراد بسیاری درباره سبک زندگی من نظرات منفی دارند، ولی این موضوع برایم چندان حائز اهمیت نیست. من از فوتبال لذت بردهام و تمام تجربیات خود را دریافت کردهام.»
با این حال، او تأکید کرد که عمیقترین درد و رنجش، نبود پدرش در مهمترین لحظات زندگی حرفهایاش بوده است.
«تنها غم من این است که پدرم در کنارم نبود تا شاهد موفقیتهایم باشد.»
رونالدینیو همچنین یکی از خاطرات کودکیاش را به یاد آورد؛ خاطرهای که هنوز هم پس از سالها در ذهنش زنده است.
«روزی به همراه هم در حال قدم زدن بودیم. به یک خانه زیبای اشاره کرده و گفتم که روزی چنین خانهای برای او میسازم. او با لبخند به من نگاه کرد، مرا در آغوش گرفت و گفت: “بگذار برویم خانه؛ آن رویا فقط متعلق به ثروتمندان است. بهتر است که یک حرفه بیاموزی.”»
پدر رونالدینیو، ژائو د آسیس موریرا، زمانی که او تنها نوجوان بود، از دنیا رفت و هرگز موفقیتهای پسرش را از نزدیک ندید؛ موفقیتهایی که او به قهرمانی در جام جهانی، لیگ قهرمانان اروپا، توپ طلا و دهها افتخار دیگر ختم شد.
این اسطوره برزیلی در پایان اظهار داشت:
«این سخنان هنوز هم در دلم زخم میزنند، زیرا هیچگاه نتوانستهام بهطور مستقیم به او بگویم: “پدر، من این کار را انجام دادم.”»
257 251
