جمع‌آوری نیمی از طلاهای پنهان از تشک؛ پهلوگیری کشتی‌های طلا در بندر!
بیستمین دوره بازی‌های آسیایی در ناگویا، مانند همیشه با درخشش چشمگیر کشتی‌گیران ایرانی همراه بود. ورزشکاران کشتی فرنگی و آزاد با کسب مجموع ۶ مدال طلا و یک برنز به فعالیت خود در این رویداد پایان دادند و یکی از بهترین نتایج تاریخ کشتی ایران در بازی‌های آسیایی را رقم زدند.
با کاهش وزن‌های کشتی در رقابت‌های المپیک و آسیایی از ۱۰ به ۶، ایران تنها قادر بود ۱۲ کشتی‌گیر به ناگویا اعزام کند که از این مجموع، ۷ نفر موفق به کسب مدال شدند و ۶ مدال طلا نصیب آن‌ها گردید. بدین ترتیب، بیش از نیمی از طلاهای این دو رشته به ایران تعلق گرفت و با ۶ مدال طلا، کاروان ورزشی ایران با ۱۹ مدال طلا به رتبه ششم جدول مدالی صعود کرد؛ یعنی ۳۱٫۵ درصد از کل طلاها به کشتی تعلق داشت.
این موفقیت خارق‌العاده در حالی به دست آمد که کشتی ایران برای بازی‌های آسیایی ناگویا تصمیم به اعزام تیم دوم خود گرفت. با توجه به فاصله زمانی اندک میان این بازی‌ها و رقابت‌های جهانی در قزاقستان، فدراسیون کشتی تصمیم گرفت تا نفرات اصلی خود را برای حضور در مسابقات جهانی حفظ کند و به نفرات دوم فرصت حضور در بازی‌های آسیایی را بدهد.
برای اولین بار در تاریخ، فدراسیون کشتی با پذیرش ریسکی بزرگ تصمیم گرفت تا نفرات اصلی را به این رویداد اعزام نکند و اولویت خود را به مسابقات جهانی قزاقستان اختصاص دهد؛ این تصمیم به واقع نشان‌دهنده ارزشمندی رقابت‌های جهانی به عنوان هدف اصلی فدراسیون کشتی بود.
در کشتی فرنگی، محمدهادی ساروی، سعید اسماعیلی، علیرضا مهمدی و علی احمدی‌وفا از نفرات اصلی بودند که به ناگویا اعزام نشدند تا برای رقابت‌های جهانی قزاقستان آماده شوند. در کشتی آزاد نیز میلاد والی‌زاده، رحمان عموزاد، کامران قاسم‌پور و حسن یزدانی در ترکیب اعزامی به بازی‌های آسیایی حضور نداشتند و به مسابقات جهانی متمرکز شدند.
این تصمیم به طور طبیعی با ریسک همراه بود اما ملی‌پوشان اعزامی به ناگویا با عملکردی درخشان، جواب اعتماد را دادند.
کشتی فرنگی
کشتی‌گیران فرنگی ما با وجود این که در دو دوره گذشته بهترین نتیجه و جایگاه را در بازی‌های آسیایی کسب کرده بودند، این بار با دو مدال نقره کمتر و یک پله نزول به ترتیب در رده دوم زیر سایه ژاپنی‌ها ایستادند.
رسیدن به ترکیبی ۶ نفره از سوی حسن رنگرز برای کشتی فرنگی در ناگویا، کار آسانی نبود. در ماه‌های اخیر، او با شایعه مثبت‌شدن نتیجه دوپینگ یکی از گزینه‌های جدی، مصدومیت‌های میان‌وزن و ناکامی چند چهره جوان در وزن ۹۷ کیلو، چالش‌های جدی داشت. قابل ذکر است که تیم ملی کشتی فرنگی بدون حضور ستاره‌هایی چون سعید اسماعیلی، هادی ساروی و پیام احمدی راهی ناگویا شد. این سه نفر به طور قطع می‌توانستند ایران را برای کسب ۳ طلا در وزن‌های ۶۰، ۶۷ و ۹۷ کیلوگرم یاری دهند، اما سیاست فدراسیون به حفظ انرژی و جلوگیری از مصدومیت ستاره‌هایی که کمتر از یک ماه دیگر باید در رقابت‌های جهانی به میدان می‌رفتند، اختصاص یافت.
در این مسابقات، ۲ مدال طلا برای کشتی فرنگی به دست آمد که به ترتیب توسط امین میرزازاده و علیرضا عبدولی در اوزان ۱۳۰ و ۷۷ به دست آمد و یک مدال برنز به مهدی بالی تعلق گرفت.
کشتی فرنگی ایران در ناگویا دو چهره بسیار موفق داشت. امین میرزازاده با انتظارات به تمامی رقبایش پیروز شد و حتی نفر سوم المپیک را شکست داد تا بر سکوی اول قرار بگیرد. او اولین کشتی‌گیر فرنگی تاریخ ایران است که در دو دوره متوالی بازی‌های آسیایی طلا را کسب کرده و بدین ترتیب نام خود را در تاریخ به ثبت رساند. این موفقیتی است که حتی ستاره‌هایی چون سوخته‌سرایی، سوریان و نوروزی به آن نرسیده‌اند.
پدیده فرنگی ایران در ناگویا نیز بی‌شک علیرضا عبدولی بود. این کشتی‌گیر بعد از چند بدشانسی و ناکامی، این بار قهرمان المپیک را شکست داد و به شایستگی بر سکوی اول ایستاد. برادر کوچک‌تر سعید عبدولی اکنون در مسیر جذابی برای آینده کشتی‌اش قرار گرفته است.
تنها مدال برنز ایران در این رقابت‌ها توسط مهدی بالی کسب شد. او که بعد از دو سال به ایران بازگشت تا زیر پرچم کشورش مبارزه کند و مدالی به دست آورد، در نیمه‌نهایی با حریف ژاپنی به علت کمبود نفس باخت.
اما ناکام بزرگ ناگویا در کشتی فرنگی بدون شک غلامرضا فرخی بود. او که سال گذشته قهرمان بزرگسالان جهان، امیدهای جهان و کشورهای اسلامی شده بود، در ناگویا تنها در کشتی اول شکست خورد و از دور مسابقات حذف شد. او نامزد مسلم طلای ایران به شمار می‌رفت و پیش‌بینی می‌شد که فرخی جوان شیرازی که سال گذشته با کسب مدال طلای مسابقات جهانی به عنوان پدیده کشتی فرنگی دنیا شناخته شده بود، به راحتی در بازی‌های آسیایی ناگویا قهرمان شود. اما کنار رفتن او از مسابقات نه تنها این آرزو را بر باد داد بلکه موجب شد تا کشتی فرنگی به صورت غیرمنتظره از نظر کیفیت و تعداد مدال‌ها در جایگاه پایین‌تری نسبت به ژاپن قرار گیرد. باید به خاطر داشت که فرخی در وزن ۸۲ کیلو قهرمان جهان شد اما برای بازی‌های آسیایی به وزن ۸۷ کیلو آمد و متأسفانه در این وزن نتوانست موفق باشد و به سادگی باخت. او قصد دارد برای رقابت‌های جهانی آستانه به وزن اصلی خود یعنی ۸۲ کیلو بازگردد و امیدواریم بتواند این ناکامی غیرقابل انتظار در ناگویا را جبران کند.
جز فرخی، جواد رضایی در وزن ۶۷ کیلوگرم به طور قابل توجهی بد عمل کرد و در همان کشتی نخست شکست خورد تا ضعیف‌ترین فرنگی‌کار اعزامی باشد. سجاد عباس‌پور در وزن ۶۰ کیلو با وجود کشتی‌های خوبی که انجام داد، متأسفانه نتوانست مدالی کسب کند و در مسابقه رپه شارژ برای مدال برنز نیز باخت.
شکست کشتی‌گیران کمتر شناخته شده ایران در این رقابت‌ها نشان داد که در تمامی اوزان باید به دنبال ستاره‌های برجسته‌ای باشیم که حضورشان در رقابت‌های بین‌المللی منجر به کسب مدال می‌شود.
تیم حسن رنگرز به مانند دوره قبلی بازی‌های آسیایی به ۲ طلا دست پیدا کرد. این عملکرد نسبتا موفق بوده اما نه چندان فوق‌العاده. این مسأله تنها مقدمه‌ای برای حضور قدرتمند این تیم در رقابت‌های جهانی آبان‌ماه خواهد بود و عیار واقعی این تیم در قزاقستان مشخص خواهد شد.
کشتی آزاد
در کشتی آزاد، انتظار می‌رفت تا ۴ طلا را کسب کنیم و حتی بیش از آن. این آمار به تنهایی نشان‌دهنده عملکرد فوق‌العاده کشتی آزاد ایران در ناگویا است؛ گویی آزادکاران فقط با طلا قرارداد کرده بودند!
آزادکاران در ناگویا ۴ طلا تحقق بخشیدند؛ محمد نخودی در ۸۶، امیرحسین زارع در ۱۲۵، امیرعلی آذرپیرا در ۹۷ و یونس امامی در ۷۴ کیلو. اما مرزهای این موفقیت حتی فراتر از اینها است. ایران در کنار کسب مدال‌های طلا، توانست قهرمانان بزرگ را نیز در این رقابت‌ها غافلگیر کند. اینکه ژاپن با تیم اصلی خود به مسابقات آمده اما در کشتی آزاد حتی یک طلا هم به دست نیاورد، خود به وضوح ارزش کار ستاره‌های ایرانی را نشان می‌دهد.
جذاب‌ترین و دشوارترین طلا برای کشتی ایران نیز به یونس امامی تعلق داشت. مردی که همیشه مدال برنز می‌گرفت، بعد از باختن دوبنده جهانی به امیرمحمد یزدانی، سه قهرمان جهان و المپیک را در سنگین‌ترین وزن دنیای کشتی شکست داد و طلای ۷۴ را کسب کرد. او با بالاترین چالش‌ها در میان کشتی‌گیران ایرانی مواجه بود و تمامی مدعیان وزن ۷۴ کیلو در گروه او بودند اما موفق شد با شکست جمالوف قهرمان المپیک و کایپانوف قهرمان جهان، در فینال یک قهرمان جهان دیگر به نام آئویاگی را شکست دهد، در حالی که در تایم ابتدایی ۵ امتیاز از دست داده بود و جو سالن به شدت به سود کشتی‌گیر ژاپنی بود اما در تایم دوم به بازگشت خیره‌کننده‌ای دست زد و به شایستگی دومین طلای بازی‌های آسیایی‌اش را بدست آورد.
امیرعلی آذرپیرا در وزن ۹۷ کیلو یک طلا با طعم انتقام را به دست آورد. او که برای پر کردن جای خالی حسن یزدانی به ناگویا رفته بود، مانع از حس‌شدن فقدان او شد و با شکست دادن حریف اصلی مدال طلا را از آن خود کرد. آذرپیرا نیز که در فینال قهرمانی آسیا به آرش یوشیدا ژاپنی باخته بود، در ناگویا این بار انتقام خود را گرفت و قهرمان شد.
محمد نخودی نیز با ادامه روند رویایی خود در سال ۲۰۲۶، چهار کشتی را پیروز شد و سومین طلای خود را کسب کرد.
فقط به یک طلا برای فوق سنگین و امیرحسین زارع در نظر گرفته بودیم و او طبق انتظارات آن را به دست آورد، اما به مدالی که انتظار می‌رفت، رسیدن آن آسان نبود و او تا آستانه شکست رفت. این کشتی‌گیر در یک مسابقه نزدیک با حریف قزاق تا نزدیکی باخت پیش رفت اما در ثانیه‌های پایانی با تکیه بر تجربه پیروز شد و در فینال به راحتی توانست مدال طلای ۱۲۵ کیلو را کسب کند.
نقطه ضعف تیم ملی کشتی آزاد در ناگویا، عملکرد علی مومنی در وزن ۵۷ کیلوگرم بود. یک شکست ناامیدکننده برای کشتی‌گیری که به نظر می‌رسد برای رقابت‌های بین‌المللی طراحی نشده. در عوض، عباس ابراهیم‌زاده در وزن ۶۵ کیلو کشتی‌های خوبی را ارائه داد اما نتوانست مدال بگیرد. او نیز همانند عباس‌پور در کشتی فرنگی، در مسابقه رپه شارژ برای کسب مدال برنز شکست خورد و از این افتخار محروم ماند. به نظر می‌رسد کشتی‌گیران ما بعد از یک شکست و از دست دادن شانس کسب مدال طلا، از نظر روحی و انگیزشی دچار افت می‌شوند و دیگر برای مدال برنز و نقره جنگ نمی‌کنند. این واقعیتی بستگی به دیدگاه علیرضا دبیر رئیس فدراسیون دارد که مدال‌های نقره و برنز را چندان دارای اهمیت نمی‌داند. یک سیاست اشتباه که به کاهش تعداد مدال‌های ما منجر شد.
از سوی دیگر، در کشتی آزاد نیز مانند کشتی فرنگی، جوانان کمتر معروف موفقیت کسب نکردند. این نشان‌دهنده فاصله معنادار نفرات جوان با ستاره‌های اصلی تیم است. همچنین در برخی از اوزان، در حال حاضر ستاره بین‌المللی و شناخته‌شده‌ای وجود ندارد که به چشم بیاید و این خلا به شدت حس می‌شود.
پسران پژمان درستکار، طوفانی بزرگ در ناگویا را رقم زدند؛ در حالی که تنها دو کشتی‌گیر اصلی از شش وزن به رقابت‌های جهانی اعزام شده بودند. با این عملکرد ایده‌آل، کشتی آزاد ایران دوباره در سال جاری مدعی اصلی قهرمانی در رقابت‌های جهانی خواهد بود.
253 258
