خط دفاعی تیم ملی، همچنان ناپایدار و بیثبات / سوالی بیپاسخ باقی مانده!
خط دفاعی تیم ملی همچنان بهعنوان یکی از بزرگترین نقاط ضعف در این تیم به شمار میرود. این خط با هر بار حمله حریفان در برابر خطر قرار گرفته و از اقتدار لازم برخوردار نیست. این واقعیت بوضوح در بازیهای کماهمیت درون اردویی و همچنین در یک مسابقه نمایشی با گامبیا مشهود بود. این یک مشکل کلیشهای است که از دوران مسابقات ی جام جهانی به تیم ملی تحمیل شده و هنوز حل نشده باقی مانده است.
تیم ملی هنوز موفق به ایجاد یک ساختار دفاعی مستحکم نشده است. در طول چهار بازی درون اردویی و یک دیدار دوستانه با گامبیا، 16 بار دروازه ایران باز شده است. هرچند 15 گل از این تعداد در مسابقات اردویی بهثمر رسیده، اما نمیتوان این آمار را بهراحتی نادیده گرفت و تنها به تمرینات مربوط دانست. گامبیا، که در این دور با absence چهار بازیکن اصلی خود روبرو بود، در نیمه اول بهشدت بر روی دروازه ما فشار آورد و بهطرز نگرانکنندهای دروازهمان را به چالش کشید.
چندین مشکل بنیادی و عمده در خط دفاعی تیم ملی وجود دارد که در جام جهانی ممکن است کار ما را پیچیدهتر کند.
نکته اصلی ضعف تیم ملی همچنان ناهماهنگی در سازماندهی و جایگیری بازیکنان خط دفاعی است. مدافعان تیم ملی چندان سختگیر به نظر نمیرسند و در پشت محوطه با فاصله زیاد میان مدافعان و هافبکها بهراحتی فرصتهای شوتزنی ایجاد میشود و فضای پس از مدافعان نیز بهخوبی پوشش داده نمیشود. با وجود اینکه قلعهنویی بازیکنان زیادی را در پست دفاع وسط آزمایش کرده، هنوز زوج دفاعی تیم مشخص نیست. بهعلاوه، برای بستن سوراخها و کاهش فرصتهای حریف، احتمال استفاده از سه مدافع وسط نیز وجود دارد که با توجه به عدم شناخت کامل، این استراتژی چالشهای خاص خود را دارد.
شگفتآور است که هنوز نیز مدافعان تیم ملی در یارگیری کارآمد نیستند و همچنین ضعف در پوشش و جایگیری در خط دفاعی تیم قلعهنویی هنوز رفع نشده و تکرار این اشتباهات در آستانه جام جهانی میتواند تبدیل به یک مشکل جدی شود.
ترکیب مناسب اما نامتوازن
نگاهی به ترکیب خط دفاعی در لیست امیر قلعهنویی، نگرش او نسبت به یکی از مهمترین بخشهای تیم را بهخوبی نشان میدهد. او برای سمت راست خط دفاعی به صالح حردانی و رامین رضاییان اعتماد کرده است. آریا یوسفی هم در میان نامهای دعوتشده به توانایی بازی در سمت راست خط دفاعی اشاره دارد. اگرچه او در مسابقات اردویی و در بازی با گامبیا در پست وینگر به میدان رفته و نمایشی موفق داشته است. در کنار او، رامین رضاییان در تمامی بازیهای اردویی و در دیدار با گامبیا خوب عمل کرد و علاوه بر ثبت پاس گل، خود نیز موفق به گلزنی شد و توانست خود را بهعنوان گزینه نخست در سمت راست معرفی نماید.
در سمت چپ، تجربه حرف اول را میزند. در اینجا احسان حاج صفی و میلاد محمدی به تیم دعوت شدهاند. امید نورافکن نیز توانایی بازی در این پست را دارد. در واقع، ایران در این فهرست شش مدافع کناری دارد که دو نفر از آنها توانایی بازی به عنوان هافبک را نیز دارا هستند. با وجود این، شرایط سمت چپ خط دفاعی تیم ملی بر خلاف سمت راست نگرانکننده بهنظر میرسد. میلاد محمدی مصدوم است، احسان حاج صفی دور از فرم ایدهآل بهسر میبرد و علی نعمتی، سه بازیکن مدنظر قلعهنویی در این بخش از زمین هستند. حداقل در دیدار مقابل گامبیا مشخص شد که سمت چپ خط دفاع ممکن است به نقطه ضعف تیم ملی در جام جهانی تبدیل شود.
در قلب دفاع، حضور دانیال ایری و کنار رفتن حسین ابرقویی و به ویژه عارف آغاسی، غافلگیری عمدهای بههمراه داشته است. دعوت از شجاع خلیلزاده و کنعانیزادگان نیز اجتنابناپذیر بهنظر میرسید. علی نعمتی همچنان جزء چهرههای مورد اعتماد کادر فنی تیم ملی محسوب میشود و یکی از معدود مدافعان میانی ایران است. دانیال ایری جوان در فهرست نگهداشته شده و میتواند یکی از جوانترین مدافعان ایرانی در تاریخ جام جهانی لقب گیرد. بعید بهنظر میرسد که این تعداد در جام جهانی کاهش یابد. قلعهنویی تصمیم گرفت نام حسین ابرقویی و عارف آغاسی را از لیست خط بزند. این تصمیمی تلخ برای رویاهای جام جهانی دو مدافع سرخابی بود؛ بهویژه عارف آغاسی که یک سال پیش در همین ایام مدافع اصلی تیم ملی محسوب میشد، اما یک ترانسفر ناموفق و برگشت به استقلال و محو شدن در آن تیم سبب شد تا شانس حضور در جام جهانی را از دست بدهد. در حقیقت، بازگشت دوباره عارف به استقلال بدترین تصمیم زندگی وی بود که به هزینه از دست رفتن جام جهانی به وقوع پیوست. همچنین سرمربی تیم ملی مسعود محبی را از اردو کنار گذاشت اما این مدافع جوان در آیندهای نزدیک فرصت خوبی برای پوشیدن پیراهن تیم ملی خواهد داشت.
خط دفاعی جایی است که میانگین سنی تیم امیر به بالاترین حد خود میرسد. او در این بخش بیشتر از هر فاکتور دیگری بر روی «تجربه» تکیه کرده است. البته که حضور دانیال ایری نشان میدهد که امیر کاملاً به جوانگرایی در این پست توجه کرده است. این یک ترکیب مناسب بهنظر میرسد، اما در زمین بازی به شدت ناهمگون بهنظر میرسد و با هر حملهای به لرزه درمیآید.
نگرانی برای جام جهانی
زمان زیادی به شروع جام جهانی باقی نمانده و اولین و شاید مهمترین گام در راه صعود از گروه، انسجام خط دفاعی است. قلعهنویی در سالهای اخیر عمدتاً به زوج خلیلزاده-کنعانیزادگان اعتماد ویژهای نشان داده و حالا پس از خط خوردن عارف آغاسی و حسین ابرقویی، علی نعمتی و احتمالاً دانیال ایری گزینههای در دسترس او در جام جهانی هستند. حال باید دید در نهایت شمایل خط دفاعی تیم ملی در آمریکا به چه شکل خواهد بود. با این حال، در این زمان کم باید با هر ترکیبی ابتدا به فکر ترمیم دفاع تیمی، کاهش اشتباهات فردی، افزایش تمرکز و اعتماد بهنفس مدافعان در این فرصت محدود بود.
تیم ملی در گروه مناسبی در جام جهانی قرار گرفته و با توجه به 48 تیمی شدن این مسابقات، شانس قابلتوجهی برای صعود به مرحله حذفی دارد؛ اما اگر به رقبای تیم قلعهنویی نگاهی بیندازید، بازیکنان باکیفیت در خط تهاجمی مشاهده میشوند که میتوانند مشکلاتی را برای تیم ایجاد کنند. کریس وود در نیوزیلند، دوکو، دیبروینه، سائلماکرز، تروسار و لوکاکو در بلژیک، صلاح، مرموش، مصطفی زیکو و حمزه عبدالکریم در مصر. بازی با این بازیکنان قطعاً نیازمند توانمندی و آمادگی بیشتر از سوی مدافعان تیم ملی است.
با توجه به فاصله کوتاه تا شروع جام جهانی، امیدواریم کادرفنی هرچه سریعتر برای حل این مشکلات اقدام کند؛ اما باید در وهله اول اشتباهات فردی را کاهش داد. چرا که اگر قرار است برابر گامبیا که به طور نصفهونیمه به میدان آمدهایم، تا این حد دچار اشتباه شویم، در زمینهای بزرگتر جام جهانی ممکن است با چالشهای جدیتری مواجه شویم.
253 258
