وقتی دنیای ورزش به صحنه‌ای برای بلاگرها تبدیل شد/ به نفع سوارکاری و در جیب اسپانسرها و اینفلوئنسرها!
به مناسبت هفته ملی پارالمپیک، فدراسیون سوارکاری در تاریخ ۱۶ مهرماه ۱۴۰۵، جام کشوری درساژ و پاراسوارکاری با عنوان “جام پیشرفت” را به میزبانی باشگاه سوارکاری ابرش و با حمایت مالی چند اسپانسر خودرویی برگزار کرد.
این مسابقات با جذب گسترده سوارکاران از استان‌هایی نظیر تهران، البرز، خراسان رضوی، لرستان و مازندران برگزار گردید و به‌عنوان یکی از رویدادهای مهم هفته ملی پارالمپیک، فرصتی فراهم کرد تا توانمندی‌های ورزشکاران پاراسوارکار در کنار قهرمانان درساژ به نمایش گذاشته شود.
در این رویداد، که شامل ۴۲ سوارکار و ۹ پاراسوارکار در ۱۴ رده، پنج سطح درساژ، سه گرید و چهار گروه پارادرساژ و المپیک ویژه بود، در نهایت سوارکاران برتر هر رده مشخص شدند.
با این حال، این برنامه به جای اینکه محلی برای بروز و شناسایی ورزشکاران جانباز و توانیاب باشد، شاهد حواشی عجیبی بود که اصل این رویداد را زیر سوال برد.
رویدادی که قرار بود به ورزش جانبازان و توانیابان بپردازد، در یکی از باشگاه‌های سوارکاری به حواشی نامناسبی دچار شد. حضور بلاگرها با پوشش‌های جنجالی، هزینه‌های تبلیغاتی گزاف و مسائلی درباره نظارت فدراسیون بر این رویداد، سؤالاتی را مطرح می‌سازد که نیازمند پاسخگویی از سوی مسئولان ذی‌ربط است.
به‌نظر می‌رسد اسپانسر این رویداد هزینه‌های زیادی برای دعوت از بلاگرها و تبلیغ برنامه‌شان متحمل شده و این حضور با رفتارها و پوشش‌های مورد انتقاد همراه بوده است.
براساس اطلاعات دریافتی، اسپانسر این جشنواره که در واقع یک شرکت واردکننده خودرو است، برای مشارکت خود هزینه‌های هنگفتی را به بار آورده و به علاوه برای دعوت از بلاگرها و تبلیغات نیز هزینه زیادی صرف شده که برخی از این افراد با پوششی نامنطبق با عرف در محل مسابقه حضور پیدا کردند.
جالب‌تر اینکه پیش از برگزاری برنامه به اسپانسر و برگزارکنندگان تأکیدهای لازم پیرامون امکان بروز حواشی داده شده، اما آن‌ها به دلیل هزینه‌هایی که برای این رویداد متحمل شده بودند، این اخطارها را نادیده گرفتند.
اتفاقات رخ داده پرسش‌هایی را درباره نظارت فدراسیون سوارکاری، متولی برگزاری این رویداد و واحد حراست آن به میان می‌آورد.
این پرسش به‌ویژه در خصوص اهمیت برگزاری برنامه‌ای مرتبط با ورزش جانبازان و توانیابان حیاتی است و انتظار می‌رود که در چنین رویدادهایی، محوریت برگزاری مسابقات و مسئله احترام به جایگاه ورزشکاران به همراه نظارت کامل بر نحوه برگزاری و مسائل جانبی لحاظ شود. هزینه‌های گزاف برای تبلیغات بلاگری در کنار احتمالی بی‌توجهی به الزامات و استانداردهای مورد انتظار، این پرسش را پیش می‌آورد که اولویت اصلی برگزارکنندگان چه چیزی بوده است؟
از سوی دیگر، وزش طوفان در میانه برنامه و ایجاد اختلال در سکوی قهرمانی نیز به حواشی این رویداد افزود. این موضوع ضرورت توجه به طراحی‌های اجرایی و پیش‌بینی وضعیت‌های جوی نامساعد را یادآوری می‌کند.
اکنون سؤال اصلی این است که فدراسیون و مسئولان برگزارکننده چقدر بر اصل برگزاری این برنامه نظارت داشته‌اند و آیا ارزیابی دقیقی در مورد نحوه دعوت از بلاگرها، هزینه‌های تبلیغاتی و رعایت شرایط حضور در رویداد انجام شده است؟
رویدادهای مربوط به ورزش جانبازان و توانیابان باید به عنوان فرصتی برای معرفی توانمندی‌های ورزشکاران و ظرفیت‌های این حوزه عمل کنند. بنابراین، ضروری است که مسئولان در خصوص نحوه مدیریت برنامه و اولویت‌های تبلیغاتی آن شفاف‌سازی کنند تا روشن شود که اهداف ورزشی رویداد تا چه اندازه در کانون توجه برگزارکنندگان قرار گرفته است.
253 258
