فوتسالیست ۲۵۰ کیلویی، حالا بهترین گلزن بوتافوگو!
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ برنو ادوویژه، بازیکن ۳۲ ساله فوتسال بوتافوگو برزیل، داستان زندگی‌اش را به شکل جالبی روایت می‌کند، این که چگونه به افسردگی دچار شد و چگونه توانست بهبود پیدا کند. برنو ادوویژه که با نام برنائو شناخته می‌شود، زمانی رؤیای بازی کردن و کسب درآمد زیاد از ورزش را در سر داشت. او بازیکن حرفه‌ای فوتسال بود، اما این ورزش را کنار گذاشت و روزهای بسیار سختی را پشت سر گذاشت که هرگز تصور نمی‌کرد تجربه‌شان کند. با این حال، بهبود یافت و با پیوستن به بوتافوگو، بار دیگر به دنیای ورزش بازگشت.
او همچنین در شبکه‌های اجتماعی فعال است و اکنون یک میلیون و ۱۰۰ هزار دنبال‌کننده در اینستاگرام دارد. این برزیلی ۳۲ ساله بار دیگر روزهای تلخ زندگی‌اش را مرور می‌کند، افسردگی‌ای که باعث چاقی او شد و سپس مبارزه دشوارش با اضافه‌وزن را رقم زد. او گفت: «در دوران همه‌گیری کرونا، تشخیص داده شد که به افسردگی مبتلا هستم. وزن زیادی اضافه می‌کردم.»
سنگینیِ مرگ زودهنگام پدرش، زمانی که تنها پنج سال داشت، کمی بیش از دو دهه بعد در زندگی برنو ادوویژه روی ترازو نمایان شد: ۲۵۱ کیلوگرم، حاصل افسردگی خاموشی که او را به سمت چاقی سوق داد. این کودک سال‌ها با رنجِ فقدان پدر در سکوت زندگی کرد و در غیاب همراه بزرگ زندگی‌اش، فوتسال را به اصلی‌ترین همدم خود تبدیل کرد. برنو به زندگی‌اش ادامه داد، ازدواج کرد و با به دنیا آمدن دخترانش، با فشار ناشی از این تردید روبه‌رو شد که آیا می‌تواند همان پدری باشد که خودش تنها برای مدتی کوتاه از داشتنش بهره برده بود.
او در گفتگو با گلوبو اسپورت که مارکا نیز آن را بازتاب داد، گفت: «وقتی دختر اولم به دنیا آمد، ۱۵۰ کیلوگرم وزن داشتم. یک سال بعد، با تولد دختر دومم، وزنم به ۱۸۰ کیلوگرم رسید. در سال ۲۰۲۰ هم دیگر ۲۰۰ کیلوگرم وزن داشتم.»
تولد فرزندان برای او شوک بزرگی بود. او توضیح داد: «وقتی فهمیدم قرار است پدر شوم، ذهنم از کار افتاد. تمام فعالیت‌های بدنی را کنار گذاشتم تا کار کنم و خودم را وقف خانواده‌ام کنم. درمان را شروع کردم و متوجه شدم که به دلیل نبود پدرم، خلأ بزرگی در زندگی‌ام وجود دارد. امروز، پس از سه سال درمان، می‌بینم که اگر او اینجا بود، شاید تصمیم‌های عاقلانه‌تری می‌گرفتم. هر هفته جلسات درمانی دارم. بدون آنها، نمی‌توانستم با دیده‌شدن در اینترنت و قضاوت‌های دیگران کنار بیایم.»
وزن او به ۲۵۱ کیلوگرم رسید. در آن زمان، با رسیدن چاقی او به درجه سه، زنگ خطر به صدا درآمد. یادآوری آن روزها هنوز هم او را می‌ترساند: «هیچ راهی برای خروج از آن وضعیت نمی‌دیدم. فکر می‌کردم دیگر هرگز از خواب بیدار نخواهم شد.» خوشبختانه، او به بیماری‌های همراهی مانند فشار خون بالا یا دیابت مبتلا نبود.
او گفت: «در پایان سال ۲۰۲۳ تصمیم گرفتم سلامت خودم را جدی بگیرم. دوباره با تیمی متشکل از دوستانم بازی کردن را شروع کردم. یک بار وقتی وزنم به ۱۸۰ کیلوگرم رسیده بود، ویدئویی منتشر کردم. در یکی از مسابقات، دو ثانیه مانده به پایان بازی گل زدم. آن ویدئو در فضای مجازی فراگیر شد. از آن زمان فکر کردم که می‌توانم برگردم.»
آنچه در ابتدا حرفه‌ای به نظر می‌رسید، در واقع تنها راهی برای فرار از روزمرگی‌های شغلش به‌عنوان فروشنده بود. اما ورزش تنها چیزی است که می‌تواند زمینه‌ساز فراگیری و پذیرش همه افراد باشد. به همین شکل بود که بازیکنی با وزن بیش از ۲۵۰ کیلوگرم، به دلیل غلبه بر محدودیت‌های جسمانی‌اش، توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی را به خود جلب کرد. ویدئوهایی از روال بازی‌های او و مسیر کاهش وزنش به تدریج مورد توجه قرار گرفتند و وایرال شدند. امروزه صفحه اینستاگرام این بازیکن بیش از یک میلیون دنبال‌کننده دارد و ویدئوهایش بیش از ۴۰ میلیون بازدید داشته‌اند.
او می‌گوید: «از آن زمان، باور کردم که می‌توانم بازگردم. مسابقات آماتور کاریوکا را با شش گل به پایان رساندم و از سوی بوتافوگو دعوت شدم تا در مسابقات ایالتی بزرگسالان بازی کنم. نایب قهرمان شدیم. بخش زیادی از مسابقات را بازی نکردم چون تحت عمل جراحی چاقی قرار گرفتم، اما اتفاقات خوبی شروع به رخ دادن کردند.»
او همچنان به کاهش وزن ادامه می‌دهد: «۱۰۸ کیلوگرم وزن کم کرده‌ام و هنوز باید ۵۰ کیلوگرم دیگر کم کنم تا به وزن ایده‌آلم برسم، این مقدار شامل ۱۵ کیلوگرم پوست اضافی بدنم نمی‌شود. ۳۲ سال دارم و رؤیاهایی در سر می‌پرورانم اما می‌دانم که کار دشواری است. بدنم را به نهایت توانش رسانده‌ام. امروز ۱۴۳ کیلوگرم وزن دارم و با همین وزن بازی می‌کنم، اما قبلاً به انجام حرکات دیگری عادت داشتم. از مصدوم شدن می‌ترسم، چون می‌تواند روند پیشرفتم را مختل کند.»
او درباره دلیل اصرارش بر روایت داستان زندگی‌اش گفت: «می‌خواستم به مردم انگیزه بدهم و به آنها کمک کنم.»
251251
