استقلال و زنگ خطر دقایق پایانی؛ چرا تیم سهراب به این راحتی فرو می‌ریزد؟
گلزنی در آخرین لحظات مسابقه همیشه می‌تواند به یکی از شیرین‌ترین اتفاقات فوتبال تبدیل شود؛ درست همان چیزی که استقلال در دو دیدار اخیر خود تجربه کرد. ابتدا یاسر آسانی در دقیقه ۱+۹۰ دیدار مقابل الشمال قطر دروازه حریف را باز کرد تا آبی‌پوشان به پیروزی برسند و سپس صالح حردانی در دقیقه ۱۲+۹۰ مسابقه مقابل استقلال خوزستان گل تساوی را به ثمر رساند تا تیم سهراب بختیاری‌زاده از شکست فرار کند.
روحیه جنگندگی اما ریسکی
با این حال، قرار گرفتن این دو اتفاق در کنار یکدیگر، پرسش مهمی را مطرح می‌کند؛ آیا استقلال در حال تبدیل شدن به تیمی است که برای تعیین سرنوشت مسابقات به دقایق پایانی وابسته شده است؟ شاید در نگاه نخست، گلزنی در واپسین لحظات نشانه روحیه جنگندگی و تسلیم‌نشدن بازیکنان باشد، اما فوتبال فقط به گل زدن در آخرین ثانیه‌ها خلاصه نمی‌شود. یک تیم مدعی باید بتواند در تمام طول مسابقه، چه زمانی که برای رسیدن به گل تلاش می‌کند و چه وقتی از حریف پیش افتاده، تمرکز و نظم خود را حفظ کند.
اتفاقات بازی مقابل استقلال خوزستان نمونه روشنی از این مسئله بود. آبی‌پوشان پس از اخراج عارف آقاسی در دقیقه ۶۹، شرایط دشواری پیدا کردند و در ادامه دو بار دروازه‌شان باز شد. مهدی موسوی در دقیقه ۸۸ و عارف رستمی در دقیقه ۵+۹۰ برای حریف گلزنی کردند تا استقلال در آستانه یک شکست تلخ قرار بگیرد. البته بازی با دو بازیکن کمتر شرایط عادی یک مسابقه فوتبال نیست، اما حتی در چنین وضعیتی هم انتظار می‌رود بازیکنان با حفظ تمرکز و رعایت اصول دفاعی، کمترین فضای ممکن را در اختیار حریف قرار دهند.
در همین باره بخوانید: آسانی پیام حمایتی مدیر استقلال را بازنشر کرد؛ یاسر مقصر نبود +عکس
روند کاهشی تمرکز خط دفاعی
نکته‌ای که نباید از آن غافل شد، اهمیت دقایق پایانی برای خط دفاعی استقلال است. مدافعان یک تیم نباید تصور کنند با نزدیک شدن به پایان مسابقه، وظیفه اصلی آنها تمام شده است. اتفاقاً در همین دقایق است که کوچک‌ترین غفلت، اشتباه در جایگیری یا از دست دادن تمرکز می‌تواند تمام زحمات یک تیم را بر باد بدهد. دروازه استقلال باید در دقیقه ۱۰، ۵۰ یا ۹۰ به یک اندازه برای مدافعان اهمیت داشته باشد. حریف هم تا زمانی که داور سوت پایان را نزده، فرصت گلزنی دارد و نمی‌توان با تصور نزدیک بودن پایان مسابقه، از مسئولیت‌های دفاعی فاصله گرفت.
این مسئله برای سهراب بختیاری‌زاده نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. سرمربی استقلال علاوه بر تقویت ساختار دفاعی، باید روی مدیریت شرایط بحرانی و حفظ تمرکز بازیکنان کار کند. تیمی که برای قهرمانی در لیگ برتر و موفقیت در آسیا برنامه دارد، نمی‌تواند در هر مسابقه منتظر یک اتفاق ویژه در واپسین لحظات بماند. گاهی یک گل دیرهنگام سه امتیاز به همراه دارد و گاهی تنها یک امتیاز را از شکست نجات می‌دهد؛ اما هیچ تضمینی وجود ندارد که در مسابقه بعدی هم چنین فرصتی نصیب آبی‌ها شود.
تلاش دوجانبه در گلزنی و دفاع
استقلال در دو بازی اخیر نشان داده که تا آخرین لحظه برای تغییر نتیجه می‌جنگد؛ ویژگی ارزشمندی که می‌تواند در ادامه فصل به کمک این تیم بیاید. با این حال، جنگندگی زمانی به یک امتیاز واقعی تبدیل می‌شود که در کنار آن، انضباط تاکتیکی و تمرکز دفاعی هم وجود داشته باشد. آبی‌ها باید به همان اندازه که برای باز کردن دروازه حریف در دقایق پایانی تلاش می‌کنند، مراقب باشند دروازه خودشان را هم در این لحظات حساس بسته نگه دارند.
تناقض استقلال دقیقاً همین‌جاست؛ تیمی که در دو مسابقه متوالی مقابل الشمال و استقلال خوزستان در واپسین دقایق گلزنی کرده، در بازی اخیرش همان‌قدر که برای رسیدن به گل تلاش کرد، در حفاظت از دروازه خود ناموفق بود. استقلال نباید اجازه بدهد هیجان گلزنی در لحظات پایانی، ضرورت حفظ تمرکز دفاعی را تحت‌الشعاع قرار دهد. مدافعان این تیم باید بدانند مسابقه تا سوت پایان ادامه دارد و هیچ دقیقه‌ای برای غفلت وجود ندارد.
برای استقلال و سهراب بختیاری‌زاده، پیام این دو مسابقه روشن است؛ گل زدن در دقیقه آخر اتفاق خوبی است، اما حفظ تمرکز تا آخرین ثانیه، یک ضرورت است. تیمی که می‌خواهد مدعی باشد، نباید فقط هنر نجات دادن مسابقه را داشته باشد؛ باید بلد باشد چگونه از فروپاشی در لحظات حساس جلوگیری کند.
بیشتر بخوانید: پرسپولیس نتیجه نمی‌گیرد سر استقلال را می‌برید؟
