نکونام دوباره به دنیای فوتبال میپیوندد

جواد نکونام به عنوان یکی از مربیان جوان و موفق در عرصه فوتبال باشگاهی شناخته میشود. هرچند که او در استقلال نتوانست به نتایج دلخواه خود برسد و در فصل دومش از هدایت این تیم استعفا داد، اما دستاوردهای او در عرصه مربیگری برجسته و قابل توجه است. او با تیم خونه به خونه نزدیک به صعود به لیگ برتر بود، نساجی را پس از دورههایی طولانی به سطح اول فوتبال کشور بازگرداند و در فولاد این باشگاه را با قهرمانی دوباره در عرصه فوتبال باشگاهی به اوج خود رساند. به نظر میرسد اگر در آستانه مسابقه با الهلال در لیگ قهرمانان آسیا با چالشهایی از جانب باشگاه مواجه نمیشد و اردوی تیم را ترک نمیکرد، به دستاوردی بزرگ در فوتبال باشگاهی آسیا دست مییافت. به فرض این که زمان به عقب بازگشته و او فرصتی برای اصلاح رفتار خود پیدا کند، باشگاه فولاد نیز باید به گونهای عمل میکرد که سرمربیاش احساس نکند میتواند در آستانه یک بازی مهم بینالمللی تیم را رها کند.
به نقل از ورزش سه، جواد نکونام در فصل نخست حضورش در استقلال نیز به قهرمانی در لیگ برتر نزدیک بود؛ آن هم با تیمی که از نظر تعداد ستارهها به هیچ عنوان قابل مقایسه با استقلال کنونی نیست. اگر استقلال در قائمشهر موفق به شکست نساجی میشد و پرسپولیس در یک دیدار غیرمنتظره علیه استقلال خوزستان کامبک نمیزد، قطعاً جواد نکونام از جام قهرمانی در استقلال نیز بهرهمند میشد؛ با تیمی که در همان فصل تنها با ۱۵ گل خورده به عنوان بهترین تیم دفاعی شناخته شد و برخلاف استقلال امروزی، با دو مهاجم به میدان میرفت و در بازیهای حساس امتیازات سرنوشتساز را کسب میکرد.
سوال اینجاست که چرا جواد نکونام با وجود داشتن رزومهای درخشان و نتایج مثبت در فصل اول حضورش در استقلال، مجبور به دوری از فوتبال شد؟ این مسئله را تنها نمیتوان به دلیل مسائل فنی توجیه کرد. به طور قطع جواد نکونام نیز در رفتارهای خود، به ویژه در تعامل با مدیران عامل، اشتباهاتی داشته که خود او آنها را در خلوتش تأیید خواهد کرد. در هر عرصهای که موفقیتی دیده نمیشود، تمام ارکان سازنده آن در ناکامی تأثیرگذار بودهاند. جواد نکونام بدون تردید از این تجارب و زمان غیبتش درسهایی کسب کرده و اکنون بازگشتش به عرصه فوتبال هم به نفع خودش و هم به نفع فوتبال باشگاهی خواهد بود. نسل جدید مربیان جوان در فوتبال میتوانند با بهرهگیری از دانش روز به فوتبال هویت ببخشند و شانس موفقیت در عرصههای بینالمللی را افزایش دهند. شکست جزئی از فوتبال است و هیچ مربیای در سطح جهانی نیست که کارنامهاش همیشه موفقیتآمیز بوده باشد. این قانون نه تنها در فوتبال بلکه در تمام رشتهها صادق است. بهترین بیزنسمنها نیز قطعاً در مسیر خود با شکستهایی مواجه شدهاند ولی این موفقیتهای آنان است که به نمایش گذاشته میشود و شکستها در پسزمینه باقی میماند.
به نظر میرسد جواد نکونام با بازگشت به ایران در پی حضور دوباره در لیگ برتر است و رسانهها از امکان پیوستنش به یک تیم مدعی خبر میدهند. شاید هم تیمی شهرستانی باشد، اما این موضوع نشاندهنده حرکتی مثبت از سوی جواد است؛ عبور از یک بحران. این مرحلهای است که او باید به خود ثابت کند و دوباره گامهایی نوین در فوتبال باشگاهی ایران بردارد. گامهایی که نه تنها به نفع فوتبال باشگاهی خواهد بود، بلکه به پیشرفت فوتبال ملی نیز کمک میکند. همانطور که بازگشت محمد ربیعی به فوتبال باشگاهی مؤثر و مثبت بود، حضور دوباره فرهاد مجیدی نیز میتواند اتفاقات خوبی را رقم بزند. بدون شک مربیان موفق نباید به خاطر یک شکست و ناکامی عرصه را خالی کنند و شاید این وظیفه فوتبال است که از این مربیان حمایت کرده و آنها را دوباره به میدان بازگرداند.
257 251



