به پایان رسیدن داستان لیونل مسی در تیم ملی آرژانتین؛ وداع با نابغه‌ای که محبوب دل‌ها بود
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و به نقل از ورزش سه، لیونل مسی به عنوان یک نماد در تاریخ تیم ملی آرژانتین شناخته می‌شود. این داستان با فصل احساسی آخر او در ورزشگاه ماس مونومنتال بوئنوس آیرس در امشب رقم خورد، جایی که با دو پاس گل و یک گل از نقطه پنالتی، این فوق ستاره به آرژانتین کمک کرد تا با نتیجه ۳-۰ بر بنین غلبه کند.
این داستان به یک فیلم رویایی برای آرژانتینی‌ها پایان داد. این سفر هیجان‌انگیز در تاریخ ۱۷ آگوست ۲۰۰۵ با بازی برابر مجارستان آغاز شد. بعد از ۲۰۸ بازی و ۱۲۶ گل، مسی با یک دیدار دوستانه احساسی در برابر بنین از تیم ملی آرژانتین وداع کرد؛ حریفی که به نظر نمی‌رسید با توجه به اعتبارش، مناسب چنین خداحافظی‌ای باشد، اما در میدان نشان داد که شایسته است.
نیمه اول بازی تحت تأثیر نمایش غیرمنتظره بنین قرار گرفت. این تیم که در رده ۸۹ رده‌بندی فیفا از میان ۲۱۱ کشور ایستاده است، با ایستادگی در برابر آرژانتین شایستگی‌های خود را به نمایش گذاشت. نماینده‌های آفریقا عملکرد تحسین‌برانگیزی داشتند و تمامی نگاه‌ها را که از همان دقیقه اولیه انتظار داشتند تا آرژانتین پیروزی قاطعانه‌ای را رقم بزند، شگفت‌زده کردند.
اما چیزی که ثابت ماند این بود که بیشتر خطرات آرژانتین در نیمه اول توسط اِل‌اِم، یعنی لیونل مسی، تولید شد. شوتی از دور محوطه جریمه، یک ضربه آزاد مستقیم و یک ضربه والی؛ همه آن‌ها شواهدی از احتمال گل زنی داشتند، اما هیچ‌یک موفق به ورود به دروازه نشدند زیرا مارسل دانجینو، دروازه‌بان بنین، نمایش عالی از خود به جا گذاشت. او پیش از بازی در مصاحبه‌ای با مارکا تایید کرده بود که هدفش «هدیه ندادن چیزی به مسی» است و به وعده‌اش عمل کرد.
نیمه دوم با تدبیر بیشتری پیش رفت و به شصت‌ونهمین پاس گل لیونل مسی منجر شد. این پاس از روی یک ضربه کرنر به دست آمد و نیکو اوتامندی، دیگری که در حال وداع با آلبی‌سلسته بود، آن را به گل تبدیل کرد؛ او چند دقیقه بعد از زمین بازی تعویض شد. این گل نشان‌دهنده تاریخ پرافتخار این تیم ملی با شکوه بود.
پس از آن، گل زیبای نیکو پاز نیز به ثمر رسید؛ که باز هم از طریق دومین پاس گل مسی که این بار کمی ساده‌تر بود، به دست آمد. مسی به نیکو به عنوان یکی از جانشینان بالقوه‌اش از لحاظ شماره پیراهن نگاه می‌کند. گل نیکو پاز واقعاً جلوه‌ای خیره‌کننده داشت.
سپس نوبت به گل سوم رسید که برای خود لئو بود؛ پنالتی‌ای کاملاً واضح که بعد از خطا روی جیای به تصویب رسید. مسی توپ را برداشت و صدوبیست‌وششمین گلش را با پیراهن آلبی‌سلسته به ثمر رساند. دیگر کار تمام شده بود. البته اگر هنوز کاری برای انجام دادن توسط این ستاره فوتبال باقی مانده بود.
با این حال، مسی در دقیقه ۷۴ فرصتی طلایی را از دست داد؛ ضربه‌اش در وضعیتی مناسب برای گلزنی به بیرون رفت. گل چهارم می‌توانست آخرین چاشنی این شب را شکل دهد، اما به ثمر نرسید. مسی در دقیقه ۸۹ نیز تا گل زدن فاصله‌ای نداشت، اما ضربه‌اش به تیر دروازه برخورد کرد.
و بازی به همین منوال ادامه یافت؛ همه در انتظار لحظه‌ای بودند که مسی تعویض شود تا آخرین ثانیه‌های داستانی پر از موفقیت و چالش‌های او با تیم ملی کشورش رقم بخورد. اما مسی تعویض نشد و ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد. و در آن لحظه نور او خاموش شد، اما افسانه‌اش زاده شد؛ افسانه‌ای شگفت‌انگیز از بزرگ‌ترین بازیکن تاریخ این ورزش.
۲۵۸۲۵۸
